์เฉิน!”
เสี่ยวหลี่เล่าอย่างฮึกเหิม!
ทุกคนในห้องประชุมภาคภูมิใจและตื่นเต้นมาก
พวกเขาคิดไม่ถึงว่าศาสตราจารย์เฉินจะเก่งขนาดนี้
ไม่เพียงแต่มีการวิจัยเชิงลึกทางคลินิกเท่านั้น
ยังมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับสรีรวิทยาและพยาธิวิทยาของระบบประสาทอีกด้วย
ไม่เพียงเท่านี้!
ทฤษฎีนี้ของศาสตราจารย์เฉินเด็ดมาก!
หากเป็นจริงจะล้มล้างการวิจัยเกี่ยวกับโรคพาร์กินสันที่ใช้กันมาหลายร้อยปี
พิสูจน์ได้โดยตรงว่าโรคพาร์กินสันไม่ได้เป็นเพียงโรคความเสื่อมธรรมดา แต่เป็นโรคแพ้ภูมิตนเองของร่างกายมนุษย์
การค้นพบนี้มีผลกระทบต่อทฤษฎีที่มีอยู่อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!
จางมู่สีหน้าเปลี่ยนไป รีบถามว่า “บทความที่ศาสตราจารย์เฉินเผยแพร่ชื่ออะไร ดูได้จากที่ไหน”
เสี่ยวหลี่พลันตอบว่า “อยู่บนหน้าปกของวารสาร ‘เนเจอร์’ เลยครับ!”
จางมู่ได้ยินข่าวนี้ก็เดินออกไปทันที พร้อมพูดอย่างรีบร้อน “จบการประชุม!”
จางมู่พูดจบไม่รอให้ทุกคนตอบสนองก็ออกจากห้องประชุมและเดินเข้าห้องทำงานไป
ร้อนใจถึงขีดสุด!
ชั่วขณะนี้ จู่ๆ จางมู่ก็ตระหนักได้ว่า การนัดหมายหนึ่งสัปดาห์ระหว่างตนกับเฉินชางไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
เขาอาจจะมีความมั่นใจอยู่แล้ว
จางมู่คิดถึงตรงนี้ก็เร่งฝีเท้าให้ไวกว่าเดิม