ลได้ยินคำพูดของเฉินชางแล้วไม่ได้ตอบตกลงในทันที แต่พูดว่า “ขออ่านบทความก่อนนะครับ คุณส่งมาให้ผมหน่อย”
เฉินชางพยักหน้า “ได้ครับ เดี๋ยวผมส่งเข้าอีเมลตอนนี้เลย คุณโยเทลเร่งให้หน่อยนะครับ เวลาของผมมีจำกัด รบกวนด้วยนะครับ!”
โยเทลพยักหน้า “ครับ!”
จากนั้นโยเทลวางสายอย่างเฉียบขาดและรีบเปิดอ่านอีเมล
แต่ชั่วขณะที่โยเทลเปิดบทความ เขาก็หรี่ตา!
นี่…
ทันใดนั้น โยเทลสีหน้าเปลี่ยนไป รู้สึกหนังหัวชาวาบ!
มือที่จับนาฬิกาอยู่ถึงขั้นสั่นเล็กน้อย!
ชั่วขณะนี้ โยเทลอึ้งไป
นี่ไม่ใช่บทความธรรมดาๆ
นี่อาจจะพลิกประวัติศาสตร์สองร้อยปีของโรคพาร์กินสันได้!
ใช่แล้ว!
การเผยแพร่บทความฉบับนี้ของเฉินชาง อาจจะเป็นตัวแทนของนวัตกรรมที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์โรคพาร์กินสัน!
และเป็นการพัฒนาอย่างก้าวกระโดดครั้งหนึ่ง!
โยเทลยิ่งอ่านยิ่งหลงใหล เหมือนต้องมนตร์ ถึงขั้นไม่ได้ยินเสียงเคาะประตูหน้าห้อง
แอลฟาซินนิวคลินแบบพับอันมหัศจรรย์!
ปฏิกิริยาแพ้ภูมิตัวเองสุดประหลาด!
การวิจัยโรคพาร์กินสันของเฉินชางมาถึงขั้นนี้แล้วหรือ
ใครจะรู้ว่าเขาค้นพบได้อย่างไร!
โยเทลเห็นกราฟแต่ละรูปแล้วรู้สึกพึงพอใจมากทีเดียว
หลังจากโยเทลอ่านจบก็ตามเลขาเข้ามา
