กว่าพวกเราล้มเหลวเสียอีก!”
ฉีข่ายยิ้มบอก “ใช่ ดีใจหน่อย! วันนี้พวกเราจัดงานเลี้ยงกัน!”
หยางหลานพูดอย่างไม่น้อยหน้าผู้ชาย “ใช่ จะกลัวอะไร! ทำเดี๋ยวก็เสร็จเอง! พวกเรายืนอยู่บนไหล่ของยักษ์แล้วยังกลัวจะตกลงไปอีกหรือ”
ฉีข่ายยิ้มบอก “ศาสตราจารย์เฉิน ไหล่ของคุณแบกพวกเราสองคนไหวไหมครับ”
เฉินชางก็คือยักษ์ของทั้งสอง มีเฉินชางที่ได้ ‘สถานะชี้แนะและช่วยเหลือการวิจัย’ ช่วยเหลือห้าวันนี้ บรรลุผลที่น่าตกใจแล้ว ส่วนหยางหลานกับฉีข่ายภายใต้การนำของเฉินชางก็พัฒนาไปทีละนิดในทุกวัน!
พูดได้อย่างไม่เกินจริง! ตอนนี้ถ้าพวกเขาแสดงผลการทดลองออกมาจะต้องสะเทือนวงการแน่นอน แถมยังเป็นระดับสิบสองริกเตอร์ พูดได้ว่าผลสรุปของพวกเขายืนอยู่ตรงข้ามคนนับไม่ถ้วน
เส้นทางข้างหน้ามักโดดเดี่ยวเสมอ วิทยาศาสตร์กับชีวิตไม่เหมือนกัน จำต้องสำรวจค้นคว้าไม่หยุดหย่อน เฉินชางมองฉีข่ายกับหยางหลาน “จัดงานเลี้ยงได้แต่พวกเรายังมีงานอีกหลายอย่างที่ต้องทำ แน่นอนว่านี่เป็นงานหลังจากนี้ ห้องทดลองของตอนนี้ไม่พอใช้แล้วครับ!”
ได้ยินคำพูดของเฉินชาง หยางหลานกับฉีข่ายยิ้มเล็กน้อย
เฉินชางบอก “ทิศทางหลังจากนี้ของพวกเราชัดเจนมาก
ประการแรกหลังจากนี้พวกเราควรวิเคราะห์การตอบสนองของภูมิคุ้มกันของคนไข้พาร์กินสันให้มากขึ้น แล้วก็พยายามตรวจสอบขั้นโมเลกุลจากแบบจำลองของสัตว์และเซลล์ที่นำไปสู่การแพ้ภูมิตัวเอง!
ประการถัดมาคือการหาวิธียับยั้งในระยะต้น ในเมื่อเป็
