ึ้นเรื่อยๆ แล้วจริงๆ!”
เฉินชางหันมองอฮุย หัวหน้าโหว เฉียวเฉิงอัน และคนอื่นๆ ที่กินข้าวอยู่ด้วยกันแวบหนึ่ง
โต๊ะอาหารก็เล็กแค่นี้และเป็นคนรู้จักทั้งหมด เฉินชางถามเรียบๆ “พวกคุณว่าใครหน้าด้าน”
ตอนจบง่ายมาก ทุกคนต่างจ้องเหล่าหมา ไม่ต้องพูดอะไรทุกอย่างก็ชัดเจนแล้ว!
เฉินชางนิ่งเฉย ไม่แสดงสีหน้า แสดงท่าทางอย่างตัวเอกในนิยายที่ได้รับชัยชนะ
เหล่าหมางงงัน “คุณ… กลั่นแกล้งกันชัดๆ รวมหัวกันแกล้งคนคนเดียว ไร้ยางอาย…”
“เฉินชางเนี่ยนะจะหน้าบางกว่าผม!”
เหล่าหมามองคนพวกนี้แล้วจนปัญญาจริงๆ ไม่อาจล่วงเกิน!
ไม่อาจล่วงเกินจริงๆ!
ทุกคนเห็นพัฒนาการของเหล่าหมา จากเจ้าหมาเย่อหยิ่งจนค่อยๆ กลายเป็นเจ้าหมาเซอะซะแล้วหัวเราะไม่ออก
ตอนที่ทุกคนกำลังจะสลายตัว อูถงฝู่ถือบะหมี่ตุ๋นเดินตรงเข้ามาหาเฉินชาง
ทุกคนเห็นแบบนี้ก็รีบหลีกทางให้ “สวัสดีครับผู้อำนวยการอู!”
ทุกคนต่างทักทาย สองวันนี้อูถงฝู่ตื่นเต้นเล็กน้อย
เขาคิดไม่ถึงว่าเรื่องที่เฉินชางพูดจะเป็นความจริง และประเทศยังให้ความสำคัญมากขนาดนี้
จนกระทั่งช่วงเช้าวันนี้ กระทรวงสาธารณสุขได้มีการเผยแพร่ข่าวอย่างเป็นทางการ
ให้เขาเตรียมความพร้อม อูถงฝู่จึงตระหนักได้ว่าสิ่งที่เฉินชางพูดเป็นความจริง!
ทว่าตอนที่เขาดีใจอยู่นั้นเอง เลี่ยวรุนฟางก็เล่าเรื่องเมื่อวานให้เขาฟัง
อูถงฝู่อึ้งไปทันที เขาซาบซึ้งใจขึ้นมา
สมเด็จพระราชินีนาถแห่งอังกฤษจะมาเยี่ยมชมโรงพยาบาลของพวกเขา มาดูการผ่าตั
