วจริงๆ“มีที่ไหนการศัลยกรรมทางจิต ผมว่ามีแต่รักษาคนบ้า!”
หลัวโหยวไฉมองบน “ไม่มีก็หมายความว่าอนาคตสดใส ใสจนว่างเปล่าไง”
รองผู้อำนวยการได้ยินแบบนี้… แม่ง ดูเหมือนจะมีเหตุผลจริงๆ เสียด้วย
แต่น่าเสียดายที่เหล่าหมาคิดว่าเป็นความจริง!
ช่วงนี้งานเลี้ยงและการประชุมต่างๆ ของเฉินชางเยอะมาก แต่เฉินชางไม่ได้ไปเลย ถึงอย่างไรเขาก็ไม่ได้มีเวลาขนาดนั้น ช่วงก่อนหน้านี้เขางานยุ่งจนไม่มีเวลาให้ครอบครัว อุตส่าห์มีเวลาว่างแล้วเขาอยากใช้เวลาอยู่กับฉินเยว่ เฉินชางเห็นว่ากำลังจะสิ้นเดือนพฤศจิกายน เวลาที่จะอยู่ที่เมืองหลวงเหลือไม่มากแล้ว!
แต่เขาก็ยังหาเวลาไปขึ้นศาลกับฉินเยว่ ร่วมฟังการตัดสินคดีอำนาจปกครองบุตรของอฮุย อีกอย่าง… เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่ควรเกิด เขาได้ไปพบผู้พิพากษาด้วยตัวเองและได้กินข้าวด้วยกัน ตอนนี้สิ่งที่อฮุยเป็นห่วงที่สุดคือลูกชายกับภรรยาเขาไม่ได้มีความรู้สึกอะไรตั้งนานแล้ว
ความคิดอันสวยงามทั้งหมดในตอนแรกสลายไปแล้วในศาล ตอนที่สัญญาจ้างงานของอฮุยถูกเอามาเป็นหลักฐานในขั้นศาล ภรรยาของเขาตกใจมาก!
เธอคิดไม่ถึงว่าอฮุยจะมีโอกาสลืมตาอ้าปาก!
แต่… อฮุยก็ต้องไปจากเมืองหลวง!
เธอไม่เสียใจเลยสักนิดที่เลือกทางนี้ ถึงอย่างไรเธอก็ยังอยู่ที่เมืองหลวงและได้แต่งงานกับคนที่มีทะเบียนราษฎรที่นี่ ความจริงที่อฮุยไปจากเมืองหลวงอาจจะเพราะเธอ เมืองหลวงอาจจะเป็นสถานที่แห่งความเสียใจของเขา แน่นอนว่าสำหรับเธอ การที่อฮุ
