ในงานแถลงข่าว!
หลายคนรอแทบไม่ไหวแล้ว ทว่าเฉินชางกลับไม่ปรากฏตัวเสียที
ทุกคนเริ่มหมดความอดทนแล้ว การผ่าตัดอะไรต้องรอเป็นวันแบบนี้ รอมาสิบสองชั่วโมงแล้วมั้ง หลายคนเริ่มไม่พอใจและเริ่มหาเรื่อง!
แต่… ทุกคนก็ทนไว้!
เพราะอยากรู้ผลการผ่าตัดวันนี้…
ตอนสี่ทุ่มเฉินชางได้มาถึงงานแถลงข่าว ตอนที่เปิดประตูเข้าไปทุกคนต่างฮือฮาขึ้นมา
ทุกคนหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายเฉินชางรัวๆ อยากได้เบาะแสจากตัวเฉินชาง แต่สีหน้าของเฉินชางนิ่งมาก
“ขอโทษที่ให้ทุกท่านรอนานนะครับ” เฉินชางคำนับทุกคน
“เพราะ… วันนี้ผ่าตัดโรคพาร์กินสันไปสิบเคส ใช้เวลาไปค่อนข้างเยอะ หวังว่าทุกคนจะเข้าใจนะครับ”
ทุกคนได้ยินคำพูดนี้ก็เงียบไปทันที ทำไป… กี่เคสนะ สี่เคสหรือ ใช่แล้วต้องเป็นสี่เคสแน่ เพราะสิบเคสเกินจริงเกินไปแล้ว!
ทุกคนต่างไม่อยากจะเชื่อ ไม่ใช่สิ… เลขสิบและสี่ในภาษาอังกฤษไม่ใช่คำพ้องเสียง!
หรือว่าเป็นสิบเคสจริงๆ ประโยคนี้ของเฉินชางทำให้ทุกคนในงานต่างเงียบไป ทุกคนรู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อยนี่ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม
เฉินชางพูดต่อว่า “ผมขออธิบายสถานการณ์การผ่าตัดของวันนี้ให้พวกคุณฟังก่อน ถ้าทุกคนมีคำถามอะไรค่อยถามนะครับ!”
เฉินชางพูดจบก็พูดนิ่งๆ ว่า “การผ่าตัดของการทดลองทางคลินิกเกี่ยวกับโรคพาร์กินสันในกลุ่มแรกมีทั้งหมดสิบเคส แบ่งเป็นอาการสั่นเมื่อหยุดพักห้าเคส กล้ามเนื้อแข็งเกร็งสามเคส ทรงตัวไม่ได้สองเคส การผ่าตัดสิบเคส อัตราความสำเร็จคือ…”
ต
