การถือกำเนิดของหนูทดลองอาการเดี่ยวโรคพาร์กินสันทำให้ทุกคนในศูนย์ทดลองดีใจมาก! ทว่าฉีข่ายกลับย้ำกับลูกศิษย์ของตนและทีมงานอย่างเคร่งขรึมว่า “เรื่องนี้ให้รักษาเป็นความลับก่อน ห้ามเปิดเผยกับโลกภายนอก!” ทุกคนทำงานในวงการการทดลองมาเป็นเวลานาน และให้ความสำคัญกับการรักษาความลับเป็นอย่างมาก เพราะฉะนั้นหลังจากเห็นหนูทดลองโรคพาร์กินสันที่จำแนกอาการเดี่ยวพวกนี้ ทุกคนต่างตระหนักได้ถึงความสำคัญของเรื่องราว บวกกับการเน้นย้ำอย่างเคร่งขรึมของฉีข่าย ทุกคนต่างพยักหน้า!
ความจริงเฉินชางก็ไม่ได้กังวลมากนัก การทำหนูทดลองภายใต้เทคนิครวมพิกัดถือว่ายากมาก แม้พวกเขาจะรู้ว่าเป็นหนูทดลองจำแนกอาการเดี่ยวก็ใช่ว่าจะทำได้ ฉีข่ายมองเฉินชางอย่างตื่นเต้น “ศาสตราจารย์เฉิน มาเราไปคุยกันในห้องทำงาน” ฉีข่ายพูดจบก็จ้องทุกคนและพูดอย่างจริงจัง “เอาหนูทดลองพวกนี้ไปสังเกตอาการแล้วเรียงลำดับใหม่…”
พูดง่ายๆ ก็คือปรนนิบัติพ่อทูนหัวที่มีมูลค่ามหาศาลพวกนี้ให้ดี หลังจากเดินเข้าห้องทำงาน ฉีข่ายก็สลัดมาดเมื่อครู่นี้ เมื่อเผชิญกับผู้ใต้บังคับบัญชาและลูกศิษย์ในสถานการณ์ที่ควรจริงจังก็ต้องจริงจัง ถึงอย่างไรก็มีฐานะเป็นอาจารย์ เมื่อถึงเวลาที่ควรเคร่งควรวางมาดก็จำเป็นต้องทำ! ทว่าหลังจากเข้าห้องมา ฉีข่ายมองเฉินชางอย่างตื่นเต้น “ศาสตราจารย์เฉิน คุณอัจฉริยะจริงๆ! พรสวรรค์เปี่ยมล้น คุณเพิ่งทำหนูทดลองนี้มาได้ไม่กี่วันก็ได้สิ่งที่ตะลึงโลกขนาดนี
