สมัยเด็กๆ มีคำพูดที่ว่า ถ้าเก่งวิชาคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์และเคมีแล้ว ไปไหนก็ไม่ต้องกลัว!
ตอนนี้หมอทุกคนในห้องผ่าตัดต่างปวดหัวขึ้นมา!
เฉินชางรายงานพิกัดเป็นระยะๆ “แกน X 14 มิลลิเมตร แกน Y 4-5 มิลลิเมตร แกน Z 0”
“เอาละ วัดระยะทางจากหน้าไปหลัง (แกน Y) จากบนลงล่าง (แกน Z) รวมถึงด้านในและนอก (แกน X) จากจุดเป้าหมายไปยังจุดกำเนิดของเครื่องมือหรือจุดรังสีกลาง!”
……
อู๋ฮุยรีบปรับสเตอริโอแทคติกเฟรม
พยาบาลเองก็ไม่ได้อยู่เฉย เฉินชางพูดอะไรก็จดลงบนไวท์บอร์ดที่อยู่ข้างหลัง
กระบวนการซับซ้อนมากจริงๆ
คำนวณ!
ตรวจวัด!
……
ทุกขั้นตอนล้วนทำให้เฉินชางปวดหัวมาก
ตอนนี้เอง เฉินชางได้ค้นพบความบกพร่องของตัวเอง นั่นคือความสามารถในการคำนวณยังไม่ดีพอ!
ความจำของตนดีขึ้นอย่างก้าวกระโดดเพราะพรสวรรค์ ‘เห็นผ่านตาไม่ลืม’!
แต่…ความสามารถในการคำนวณ อืม ยังอยู่ในระดับเดียวกับครูพลศึกษาในอดีต!
ไม่อย่างนั้นตอนปริญาณตรีตนคงสอบติดวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนไปแล้ว
เฉินชางถอนหายใจ!
ทว่าคนโกงก็ย่อมต้องมีวิธีโกง
อย่างเช่นความรู้สึกต่อพื้นที่ของแผนที่สี่มิติ!
ด้วยผลลัพธ์จากฟิล์ม สเตอริโอแทคติกเฟรมและอื่นๆ ทำให้เฉินชางรู้ตำแหน่งของ VIM[1] ได้อ
