ภายในห้องทำงานแผนกฉุกเฉินที่หก จางฉิน หมอเวรมองแอคใหญ่ท่านหนึ่งที่ชูมือถือไลฟ์อยู่ด้านข้างในใจเปี่ยมด้วยความจนปัญญาเช่นกัน
พยาบาลเสี่ยวเคอที่อยู่ทางนี้ เดินเข้ามาหา“หมอจางคะ ฉันโทรหาศาสตราจารย์เฉินแล้วค่ะ”
จางฉินผงะไปเล็กน้อย“ศาสตราจารย์เฉินเหรอ”
พยาบาลสาวพยักหน้า“ผู้อำนวยการให้ศาสตราจารย์เฉินเข้ามาดูค่ะ”
จางฉินถอนหายใจ ถึงแม้ทักษะผ่าตัดของเฉินชางจะยอดเยี่ยมแต่ว่า… ประสบการณ์และความสามารถในการรับมือกับประเด็นระหว่างหมอกับคนไข้แน่นอนว่าคงเทียบผู้อำนวยการอวี๋ไม่ติดใช่ไหมล่ะพอคิดมาถึงตรงนี้ จางฉินได้แต่หวังว่าสหายผู้พิทักษ์สันติราษฎร์จะมาถึงเร็วๆ
แต่ในขณะนี้ที่เคาน์เตอร์พยาบาล ชายคนหนึ่งยกมือถือจ่อไปที่เคาน์เตอร์พยาบาล กำลังไลฟ์สดเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองนายเฝ้าดูชายคนนั้น
“สหาย นายเลิกไลฟ์เถอะ ที่นี่คือโรงพยาบาลนะ!”“นายกำลังรบกวนการปฏิบัติงานตามปกติของโรงพยาบาลอย่างร้ายแรงถ้านายทำแบบนี้ต่อไป พวกเราต้องแจ้งตำรวจนะ”
ชายคนนั้นรีบกล่าวว่า“พี่ชายทั้งสอง พวกคุณเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย คุณมีหน้าที่ของคุณแต่ผมก็มีสิทธิ์จะปกป้องสิทธิ์ของตัวเองเหมือนกัน”
“พวกคุณก็เห็นแล้วนี่ น้องชายผมเขาเป็นแผลที่เท้าใหญ่เบ้อเริ่มขนาดนี้ผมตามหมอไปเย็บแผลแล้วผิดเหรอ”
“แต่คุณดูคำพูดหมอพยาบาลพวกนี้สิ”“ที่นี่คือโรงพยาบาลงั้นเหรอ ถ้าไม่รู้คงนึกว่ามาผิดที่แล้ว”
“ผู้ป่วยของทางเราบาดเจ็บเลือดตกยางออก พวกคุ
