ยกรรมประสาท ส่วนคุณวอลเตอร์ คุณสร้างสิ่งมหัศจรรย์! ผมนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าศาสตราจารย์เฉินจะใช้งานเป็นครั้งแรก…”
ยังพูดไม่ทันจบ วอลเตอร์ที่อยู่ด้านข้างพลันพูดด้วยความตื่นเต้น
“ผมเชื่อ! ผมเชื่อว่าเขาใช้เป็นครั้งแรก!”
ประโยคนี้ทำให้บรูวสเตอร์ตกใจอยู่บ้าง
“ทําไมเหรอ”
วอลเตอร์เดินมาตรงหน้าบรูวสเตอร์ก่อนกดหนังสือเล่มหนึ่งลงบนโต๊ะโดยตรง
“ดูสิ! นี่คือหนังสืออะไร”
บรูวสเตอร์รับหนังสือมาพินิจดูก่อนตกตะลึงทันที
“’เทคนิคการส่องกล้อง’”
วอลเตอร์พยักหน้า
“คุณดูผู้เขียน!”
หลังบรูวสเตอร์เห็นชื่อผู้เขียนก็ตกตะลึงทันใด!
“คุณจะบอกว่า… เฉินชางนี่… ก็คือเฉินชางคนนั้นเหรอ!”
วอลเตอร์พยักหน้า
“ใช่ นอกจากเขาผมก็นึกถึงใครที่ส่องกล้องเก่งขนาดนี้ไม่ออกแล้ว!”
บรูวสเตอร์ก็ใจเย็นลง!
“มิน่า… นี่ก็อธิบายได้แล้ว ตอนปรับปรุงเครื่องในปีนี้ มิน่าคุณถึงอยากเพิ่มองค์ประกอบมากขึ้น!”
วอลเตอร์พยักหน้า
“ถูกต้อง ก็เพราะผมได้รับคำชี้แนะจากหนังสือเล่มนี้! ศาสตราจารย์เฉินชางจะต้องเป็นยอดฝีมือในเส้นทางนี้แน่นอน! บางทีคงไม่มีใครที่เข้าใจการส่องกล้องภายในไปมากกว่าเขาแล้ว คนคนนี้น่ากลัวจริงๆ”
บรูวสเตอร์ก็สูดหายใจลึก!
เขารู้ว่าวอลเตอร์กำลังคิดอะไร ผ่านไปเนิ่นนาน บรูวสเตอร์พลันพูดขึ้น
“ถ้าจ้างศาสตราจารย์เฉินมาเป็นที่ปรึกษาทางเทคนิคของพวกเราได้ คุณว่าน่าจะต้องจ่ายเงินเท่าไร”
วอลเตอร์ชะงัก เขาไม่เคยนึกถึงปัญหานี้มาก่อน แต่ฟังคำถามของบรูวสเ
