ตราจารย์เฉิน… นี่คุณ…”
เฉินชางสองตาลุกวาว การผ่าตัดครั้งนี้ทำให้เขาตาลุกวาวจริงๆ! มันเกินคำว่าคลาสสิกไปด้วยซ้ำ ไม่ว่ากล้องจุลทรรศน์ภาพเสมือนรุ่นใหม่ล่าสุด หรือว่าเทคนิคจุลทรรศน์ภาพเสมือน โมดิฟายด์พ็อพเพนที่เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง ต่างก็ทำให้เฉินชางตาลุกวาวทั้งนั้น ถึงขั้นมีความรู้สึกว่าพลันกระจ่างแจ้ง! หรือควรพูดว่าความก้าวหน้าทางการแพทย์ควบคู่ไปกับความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี!
แต่ไหนแต่ไรการเรียนรู้ไม่ใช่เรื่องผิด! ถ้ามีเครื่องนี้อยู่เขาททำการผ่าตัดนี้ได้แน่นอน การผ่าตัดแบบโมดิฟายด์พ็อพเพนไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับเฉินชาง ปัญหาที่สำคัญที่สุดคือกายวิภาคภายใต้ภาพจุลทรรศน์ ซึ่งตัวเขายังมีทักษะผ่าตัดส่องกล้องระดับสมบูรณ์ หน้าที่หลักๆ ของกล้องจุลทรรศน์ภาพเสมือนก็คือ การใช้สัญญาณพิเศษสร้างภาพเนื้องอกในกะโหลกออกมาด้วยสัญญาณไฟฟ้า วิเคราะห์สัญญาณในสมองผ่านสัญญาณไฟฟ้า!
และเทคนิคนี้ก็ไร้แรงกดดันสำหรับเฉินชางพอดี! ไม่ว่าแผนที่สี่มิติ หรือว่าความรู้สึกของพื้นที่ภายใต้กล้องผ่าตัดเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นความถนัดของเขา! ลองดูได้! ไม่! เฉินชางคิดว่าตัวเองจะทำได้ดี! นี่ก็คือความมั่นใจ
เฉินชางจึงเอ่ยปากโดยตรง“ต้องทำอย่างไรถึงจะได้กล้องจุลทรรศน์ภาพเสมือนแบบนี้มาเหรอครับ”
ได้ยินคำถามของเฉินชาง เบอร์ดีตอบไม่ถูกเล็กน้อย“ศาสตราจารย์เฉิน คุณอยากได้เครื่องนี้ไปทำอะไรเหรอครับ”
เฉินชางพูดอย่างมั่นใจ “ผมอยาก