เพราะพวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าข้อความที่พวกเขาส่งต่อกันแบบไม่ได้ตั้งใจจะช่วยใครได้จริง ๆ และใครคนนั้นก็ยังมาแสดงความขอบคุณอย่างจริงใจด้วย…
“การถ่ายทอดสดยังมีอยู่หรือเปล่า ขอผมพูดอะไรกับไป๋ลู่หน่อยได้ไหม?” เจ้าหน้าที่หวงที่กำลังนำจะตำรวจคน ๆ จากไปถามขึ้น ป้าเติ้งจึงยื่นโทรศัพท์มือถือที่ใช้ในการถ่ายทอดสดให้เขา
เจ้าหน้าที่หวงมองกล้องด้วยสีหน้าจริงจัง “คุณไป๋ลู่ เราดูช่องถ่ายทอดสดของคุณระหว่างทางออกตรวจตราพื้นที่ ผมมีคำถามสองสามข้อที่หวังว่าคุณจะตอบได้ ไม่ทราบว่าคุณสะดวกไหมครับ?”
ถ้าตำรวจถามว่าสะดวกไหม แล้วจะตอบว่าไม่สะดวกได้ไหมเล่า?
และเฝ่ยไป๋ลู่ก็รู้ว่าเขาต้องการถามอะไร “คุณอยากถามว่าฉันรู้เกี่ยวกับเรื่องที่เหอซูเจี๋ยขโมยแมวและทารุณกรรมได้ยังไงใช่ไหมคะ?”
นี่เป็นคำถามที่ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดอยากรู้มากที่สุดเช่นกัน
เจ้าหน้าที่หวงพยักหน้า ก่อนหน้านี้ตำรวจหนุ่มในทีมของเขาเปิดคลิปช่องคอนเทนต์ของเฝ่ยไป๋ลู่ให้ดู และก็เห็นว่าหญิงสาวพูดเพียงไม่กี่คำก็สามารถบอกได้ว่าอีกฝ่ายก่ออาชญากรรมอะไร หากไม่มีใครโทรแจ้งตำรวจจริง ๆ และพบผู้ต้องสงสัยเข้า เขาคงคิดว่าคำพูดนั้นเป็นเพียงมุขตลก
เฝ่ยไป๋ลู่พูดตามจริง “ถ้าฉันบอกว่าฉันทำนายดวงได้ คุณจะเชื่อฉันไหมคะ?”
ในฐานะศิษย์พี่หญิงใหญ่แห่งสำนักเต๋า เธอมีความเชี่ยวชาญในศิลปะทั้งห้าแขนงของสำนักเต๋า และหนึ่งในห้าศาสตร์ อย่างการดูโหงวเฮ้ง*[2] ก็ไม่มีใครเทียบเธอได้
เพียง
