ี้จะล้มเหลวในนาทีสุดท้ายเอานะครับ”
อู๋ถงฝู่ยิ้มบอก
“คุณกังวลใจเกินไป เฉินชางเขาทำแบบนี้น่าจะมั่นใจแล้ว”
เติ้งเกาหยวนโมโห
“นี่ไม่ใช่ลูกชายคุณ อุตส่าห์มีความหวังแล้วคุณยังไม่…”
เติ้งเกาหยวนยังพูดไม่จบเกาหยางก็พูดขึ้น
“นี่เขาจะทำอะไรอีกแล้ว”
เวลานี้เฉินชางเริ่มผ่าตัดแล้ว เห็นแค่ว่าเฉินชางถึงกับเลือกใช้ซูเปอร์ฟิเชียลเทมโพรัลอาร์เทอรีพาดผ่านช่องกระดูกบนกล้ามเนื้อเทมโพลาริส[1] ลากไปยังบริเวณหลอดเลือดแดงรับเลือดที่เปลือกสมอง จากนั้นยังไม่จบ!
เฉินชางเริ่มจัดการโพสทีเรียร์พาไรเอทัลอาร์เทอรี ลอกส่วนเนื้อเยื่อชั้นนอกส่วนปลายยาว 0.5 เซนติเมตร แล้วใช้ที่หนีบหนีบหลอดเลือดแดงบริเวณใกล้เคียงชั่วคราว เล็มปลายให้เป็นปากทางใหม่ที่สวยงาม
“เห เลือกโพสทีเรียร์พาไรเอทัลอาร์เทอรี ช่างคิดจริงๆ ฟื้นฟูความผิดปกติทางอารมณ์กับความรู้สึก เฉินชางเลือกได้ไม่เลว”
หยางหมิงอดทอดถอนใจไม่ได้!
ทางนี้เติ้งเกาหยวนได้ยินคำพูดของหยางหมิงก็โล่งใจทันที!
“ค่อยยังชั่วๆ!”
แต่…
เขายังดีใจได้ไม่นาน หยางหมิงก็ลุกขึ้นมา!
เพราะเฉินชางถึงกับใช้วิธีการเดียวกันเริ่มจัดการแองกูลาร์อาร์เทอรี!
นี่เขาจะทำอะไร หลอดเลือดสี่เส้นคุณจะเชื่อมต่ออย่างไร คุณจะทำอะไร เวลาในการเชื่อมต่อหลอดเลือดแดงมีจำกัด
“นี่… นี่เขาคิดจะทำอะไรนะ!”
หยางหมิงร้องขึ้นมาด้วยความตกใจ ทุกคนในห้องทำงานหน้าเปลี่ยนสี ทุกคนที่คุ้นเคยกับการศัลยกรรมประสาทต่างงุนงง!
แต่คนที่ยืน