ลันมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
พยาบาลที่ยืนอยู่ด้านข้างพูดเร่งเร้าขึ้นมา“ตลอดกลางคืนที่ตะวันตกของเมือง จู่ๆ ก็มีชายคนหนึ่งไอเป็นเลือดค่ะ”
ประโยคนี้ทำให้ทุกคนหน้าเปลี่ยนสี หวงปืนไหอดพูดขึ้นมาไม่ได้“ศาสตราจารย์เฉิน เมื่อตะกี้พวกเราเพิ่งไปตลาดกลางคืนที่ตะวันตกของเมืองมาครับ!”
ในหนึ่งคืน ตลาดกลางคืนนี้มีคนไข้ไอเป็นเลือดสองคนงั้นหรือคนหนึ่งยังเป็นหวงปืนไหที่ไม่เคยดื่มเหล้ามาก่อนด้วย
เฉินชางพยักหน้า ถือมือถือโทรหาห้องส่องกล้อง“คุณหมอจาง ผมเฉินชางนะครับ ทางผมมีเพื่อนจะส่องกล้องคนหนึ่งคุณช่วยดูอาการให้หน่อย รบกวนทีครับ! ใช่ครับ…ถ่ายผลตรวจส่งมาทางโทรศัพท์ก็ได้ครับส่งมาที่วีแชตผม!”
หลังวางสาย เฉินชางก็พูดกับหวงปืนไห“คุณขึ้นไปส่องกล้อง ไปก็พอ ไม่ต้องทำตามขั้นตอน ไปแล้วบอกว่าผมให้คุณไปพี่สะใภ้ก็ตามไปด้วยเถอะครับ!” เฉินชางพูดกับเฉียนหมิ่นหมิ่น
หวงปืนไหซาบซึ้งใจขึ้นมาทันที!ตัวเองดื่มเหล้าเป็นเพื่อนเยว่เลี่ยง ช่วยคุณดื่มเหล้าไปมากมายขนาดนี้ คุณกลับปลอบหนึ่งคําก็จบเรื่องราว!คุณดูศาสตราจารย์เฉินเขาสิ ให้เขาไปส่องกล้องตรวจกระเพาะทันที
ส่องกล้องตรวจกระเพาะไม่ถูกเลยนะ โดยเฉพาะในแผนกฉุกเฉินกะดึกแบบนี้ จำต้องต้องเสียเงินมากโขแต่…บอกว่าไม่ต้องทำตามขั้นตอนก็เท่ากับว่าไม่ต้องจ่ายเงิน
ภายในโรงพยาบาลทั่วไปมีเจ้าหน้าที่ไปถ่ายฟิล์มบ่อย ไม่ว่า CT สแกน เอ็มอาร์ไอหรือว่าเอกซเรย์ขอแค่ไม่พิมพ์ออกมาก็ไม่ต้องใช้เงิน ใช้มื