หมอทุกคนในงานได้ยินคำพูดของเฉินชางแล้วไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี!
ฉินเสี้ยวยวนและจี้หรูอวิ่นนั่งพิงกันพร้อมรอยยิ้ม
เหล่าฉินยิ้มพูด “เจ้าหมอนี่ ไม่แปลกเลยที่จีบลูกสาวผมติด!”
จี้หรูอวิ่นยิ้ม “ไม่แน่ลูกสาวคุณอาจจะจีบเขาก่อนก็ได้นะ”
เหล่าฉินยิ้มเยาะ “ลูกสาวฉันไม่ทำเรื่องแบบนั้นหรอกนะ”
จี้หรูอวิ่นเหลือบมองเหล่าฉินแวบหนึ่ง “จริงเหรอ”
จู่ๆ ฉินเสี้ยวยวนก็ไม่มั่นใจขึ้นมา รีบเปลี่ยนเรื่อง “คุณดู ผมบอกแล้วว่าผมจะไม่ร้องไห้ ผมจะยกฉินเยว่ให้เจ้าเฉินชางพร้อมรอยยิ้ม!”
จี้หรูอวิ่นไม่เชื่อคำพูดขี้โม้ของเหล่าฉินหรอกนะ
ตอนนี้เอง เฉินชางพูดต่อว่า “ผมโชคดีมากที่ได้เจอคุณ!
คุณเป็นคนสอนให้ผมกล้าที่จะรักใครสักคนอย่างกล้าหาญ
สอนให้ผมรู้จักประนีประนอม รู้จักยอมแพ้ รู้จักรักษาและรู้จักแบ่งปัน
คุณบอกผมว่าผมเป็นแฟนคนแรกของคุณ คุณไม่เคยมีประสบการณ์ความรัก แต่คุณกลับใช้ทุกสิ่งทุกอย่างของคุณมอบความรักให้กับผม
หนึ่งปีมานี้ ผมงานยุ่งตลอด ห่วงใยคุณไม่มากพอ แต่คุณดูแลทุกรายละเอียดในชีวิตของผมได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นกระดาษโน้ตบนตู้เย็น เสื้อผ้าที่พับอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยในตู้เสื้อผ้า…ในชีวิตของผมเต็มไปด้วยเงาของคุณโดยที่ผมไม่รู้ตัว!
ผมอยากทำดีกับคุณ ผมอยากมอบทุกสิ่งทุกอย่างของผมให้กับคุณ!”
ฉินเยว่มองเฉินชางที่สารภาพรักอย่างจริงใจก็เริ่มน้ำตาไหล
ตอนแรกเธอคิดว่าความรักเป็นเรื่องที่ยากมาก ต้องมีเทคนิค เธอที่ไ
