การเรียบร้อยและตอนนี้เอง เฉินชางก็ถือคีมจับแยกเนื้อเยื่อออกอย่างระมัดระวังภายใต้แสงไฟไร้เงา สถานการณ์ข้างในก็เปิดเผยสู่สายตาหลังเห็นฉากนี้ ทุกคนพลันหน้าเปลี่ยนสี! ใครก็นึกไม่ถึงว่าข้างในจะบาดเจ็บรุนแรงขนาดนี้!
เซวียเจิ้งเริ่นขมวดคิ้วแน่น “นี่ยังจัดการได้หรือ เนื้อเยื่อตายทะลุโพรงสมอง สูญเสียขอบเขตไปแล้ว!”“แถมเนื้อเยื่อสมองเปลี่ยนไปอ่อนยวบ หลังเสียการพยุงไปมันจะกดทับเส้นประสาท…แย่เอาการ!”หยางหมิงจ้องเนื้อเยื่อที่ราวกับเต้าฮวยก็ส่ายหน้าไร้คำพูด!โอกาสผ่าตัดสำเร็จในครั้งนี้น้อยเกินไปแล้ว! ถ้าไม่ระวังไปตัดเนื้อเยื่อปกติเข้าล่ะก็
ทุกคนที่ดูการผ่าตัดอยู่ข้างนอกก็เงียบยิ่งกว่า! การผ่าตัดนี่จะไหวหรือ?ในเวลานี้เฉินชางเอ่ยปาก “ส่งอุปกรณ์ดูดให้ผม!” พยาบาลรีบส่งให้เฉินชางหยิบอุปกรณ์ดูดด้วยมือหนึ่ง เริ่มดูดทำความสะอาดบริเวณที่เน่าตายส่วนอีกมือหนึ่งก็ถือเครื่องจี้ไฟฟ้าไว้ การผ่าตัดต่อจากนี้เป็นการท้าทายที่เข้มงวด
เฉินชางเคลื่อนไหวน้อยมาก ต่อให้ดวงตาของเขาเห็นเนื้อเยื่อตายสีแดงชัดเจนและเนื้อเยื่อที่ได้รับบาดเจ็บสีเหลือง แต่โพรงกะโหลกแตกต่างจากโพรงท้องจะเคลื่อนไหวใหญ่มากไม่ได้! เมื่อเจอหลอดเลือดที่เลือดออกเขาก็จะจี้ไฟฟ้าราวกับค่อยๆ ทำความสะอาด เริ่มจากผิวสมอง แล้วค่อยๆ ลงไปยังส่วนลึก
เวลาไหลผ่านไปทุกนาทีทุกวินาที มือของเฉินชางนิ่งมากจริงๆ!เขาเปลี่ยนเครื่องจี้ห้ามเลือดเป็นเข็มเย็บ เย็บหลอดเลือดบริเว