เหตุการณ์ อาจจะต้องใช้เวลานานหน่อย“ศาสตราจารย์เฉินชาง ออกมาได้แล้วครับ” แพทย์แผนกรังสีวิทยาบอกแต่เฉินชางพูดทันที “ไม่เป็นไรครับ ปิดประตูถ่ายได้เลย”
ทันใดนั้นหมอแผนกรังสีวิทยาตกตะลึงแล้ว! “ข้างใน…มีรังสีเยอะนะครับ…”เฉินชางยิ้มบอก “ไม่เป็นไร ก็คิดเสียว่าผมมาตรวจครั้งหนึ่งก็ได้แล้ว ไม่มีผลกระทบหรอกครับ”“อีกอย่าง ผมต้องควบคุมเครื่องมือ สังเกตสัญญาณ! เอาละ คุณน้า เตรียมเล่าเรื่องเถอะครับ!”ประโยคนี้ของเฉินชางทำทุกคนเงียบลง
การตรวจในแผนกรังสีวิทยา โดยทั่วไปไม่มีใครเต็มใจเข้าไปแตะต้องอย่างไรก็มีการปล่อยรังสี แถม PET-CT ยังยาวนานกว่าช่วงเวลาการตรวจทั่วไปยิ่งไม่ต้องพูดถึงปริมาณของรังสี ส่วนเฉินชางถึงกับเต็มใจเข้าไปในห้องเพื่อให้วินิจฉัยคนไข้ได้แม่นยำขึ้น ชั่วขณะนั้นทุกคนเงียบลงแล้ว!
ไม่ว่าวันนี้เฉินชางทำสำเร็จหรือไม่ ในส่วนของความกล้าและความรับผิดชอบก็เพียงพอทำให้ทุกคนชื่นชม! เฉินชางย่อมต้องกลัวตายเขาสวมเสื้อกาวน์ลดรังสีอย่างมั่นใจ ปรับเครื่องมือ จากนั้นก็พูดกับห้องถ่ายภาพรังสี“ได้แล้วครับ เตรียมเริ่มได้!”
แม่ของซีดิสเห็นดังนั้นก็ใจอ่อน เธอพูดทันที “เดี๋ยวก่อน…แบบนี้ได้ผลไม่ดี”“ศาสตราจารย์เฉิน ให้ฉันเข้าไปด้วยเถอะค่ะ!”ถูกต้อง คนนอกเขาเต็มใจเข้ามาในแผนกรังสีวิทยาเพื่อช่วยลูกชายตัวเองตัวในฐานะแม่จะรังเกียจได้อย่างไร ดังนั้นหญิงชราจึงเดินเข้าไปอย่างแน่วแน่…
เวลาผ่านไปแต่ละนาที แต่ละวินาที หัวหน
