บทที่ 1436 เฉินชางผู้ถ่ายทอดวิชาและเหยื่อแห่งความสงสัย!เซวียเจิ้งเริ่นอึ้งงันไปเขาหันไปเบิกตาโพลงมองเฉินชางแวบหนึ่ง ในสายตามีเพียงความหมายเดียว “คุณลองพูดอีกที”ตอนนี้เหล่าเซวียโกรธจนหน้าแดง โมโหจนปวดตับ!ใช่แล้ว!เซวียเจิ้งเริ่นรู้สึกเหมือนตนถูกทำลาย!คุณกล้าพูดแบบนี้ได้อย่างไร!แผลสองเซนติเมตรใหญ่เกินไปงั้นหรือในเอเชียยังไม่มีใครทำได้ต่ำกว่าสองเซนติเมตรเลย!ความเล็กของเขามีชื่อเสียงระดับเอเชียเชียวนะเซวียเจิ้งเริ่นมั่นใจว่า ในวงการนี้ของตนเล็กที่สุดแล้ว!
ทว่าเซวียเจิ้งเริ่นตัดสินใจไม่ถือสาเฉินชางการผ่าตัดดำเนินการต่อเฉินชางเห็นว่าสีหน้าของหัวหน้าเซวียดูเหมือนจะไม่เป็นธรรมชาตินัก เขาจึงพยักหน้าอย่างปลื้มปริ่ม
ทำผิดแล้วรู้จักแก้ไขเป็นเรื่องที่ดีคุณลองดู หัวหน้าเซวียแข็งแกร่งกว่าลูกชายของเขามากเพิ่งโดนว่าประโยคเดียวก็หน้าแดงแล้ว!เฉินชางรู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ตนควรจะเป็นห่วงเป็นใยและเห็นอกเห็นใจคนแก่สักหน่อยการเคารพผู้สูงอายุและการดูแลเด็กถือเป็นคุณธรรมดั้งเดิมของประชาชาติจีนเฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็ตัดสินใจไม่พูดการผ่าตัดจึงดำเนินต่อ
การทำความสะอาดช่องไขสันหลังของหัวหน้าเซวียถือว่าไม่เลวแล้วเฉินชางคิดไปคิดมาก็ตัดสินใจให้กำลังใจ“หัวหน้าเซวียทำได้ไม่เลวเลยครับ ทำความสะอาดเยื่อหุ้มสมอง ไขสันหลัง รากประสาทและสิ่งแปลกปลอมได้เป็นอย่างดี ไม่ง่ายเลยที่จะทำได้ขนาดนี้ในวัยนี้”เหล่าเซวียหน้าแดง โ
