ิมการรักษาในการกำหนดอุณหภูมิเพื่อรักษา…”
เฉินชางใช้เวลาอธิบายคำถามข้อแรกไปหนึ่งชั่วโมง
ภายในหนึ่งชั่วโมงนี้ ทุกคนถูกสยบด้วยแนวคิดของเฉินชางอีกครั้ง
เฉินชางเอ่ยสรุปในตอนท้ายว่า
“ผมบอกถึงความก้าวหน้าของผมในปัจจุบันนี้ได้เล็กน้อย จากการวิจัย การกำหนดอุณหภูมิในการรักษาควบคู่กับการผ่าตัดไม่ส่งผลกระทบต่ออัตราการรอดชีวิตและการทำงานของระบบประสาท การควบคุมอุณหภูมิที่ต่างกันได้แม่นยำจะเพิ่มอัตราการรอดชีวิตให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นได้ครับ!
คำถามที่อาจารย์ฉินถามยอดเยี่ยมมากครับ บางทีพวกเรายังจัดตั้งกลุ่มวิจัยย่อยเพื่อศึกษาการกำหนดอุณหภูมิเพื่อรักษาขึ้นในภายหลังได้ ซึ่งผมอาจจะขอเชิญศาสตราจารย์ฉินมาร่วมวิจัยด้วยในฐานะหัวหน้าทีมย่อยครับ”
หลังจากเฉินชางเอ่ยประโยคสุดท้ายออกมา ทั่วหอประชุมเงียบสงัดลงทันที!
ฉินเยว่หมิงยิ่งดีใจเป็นล้นพ้น!
เขาไม่คิดไม่ฝันเลยว่าคำถามนี้ของตนดันนำพาตำแหน่งหัวหน้าทีมวิจัยมาให้ตนได้
นี่มัน…นี่มันออกจะ…ตื่นเต้นเกินไปแล้วมั้ง!
เหล่าผู้เชี่ยวชาญในที่แห่งนี้ต่างเบิกตากว้าง ลมหายใจถี่กระชั้น จะไม่ให้อิจฉาเลยก็คงเป็นไปไม่ได้!
จู่ๆ เฉินชางก็ถามขึ้นมา “แน่นอนครับ ไม่ทราบเหมือนกันว่าทางศาสตราจารย์ฉินจะสะดวกไหม”
ฉินเยว่หมิงลุกขึ้นทันที “สะดวก สะดวกมาก!”
เฉินชางพยักหน้า “ดีเลยครับ ทุกคนที่อยู่ในงานลงชื่อสมัครไว้ได้ ศาสตราจารย์ฉินรีบกำหนดกฎเกณฑ์อย่างละเอียดโดยเร็วด้วยนะครับ ผมอยากจัดตั้
