ำลังจะผ่านไป สีหน้าของทั้งเจ็ดคนก็ดำคล้ำคร่ำเครียดขึ้นเรื่อยๆ
เดิมทีคิดว่าผู้ประเมินการสอบคือตำแหน่งอันทรงเกียรติ ไม่คิดเลยว่าจะกลายเป็นเคราะห์ใหญ่หนหนึ่ง!
มีแค่ซย่าเกาเฟ็งที่ไม่ลนลาน เนื่องจากเขาคือผู้ประเมินหลัก กล่าวสรุปปิดท้ายก็พอ รอให้กรรมการคนอื่นๆ ถามจบ เขาค่อยตำหนิชมหน่อยตามน้ำไปก็ใช้ได้แล้ว!
แต่กรรมการท่านอื่นจำเป็นต้องครุ่นคิดถึงคำถามไว้ล่วงหน้า
จะเอาคำถามมาจากไหนละ
คนที่อยู่ตรงริมสุดก็คือซุนกวางอวี๋
ตอนนี้เรื่องที่เขาสำนึกเสียใจที่สุดก็คือลงมานั่งข้างสนามเป็นกรรมการประเมินสถิติให้เฉินชาง
เนื่องจากสถิติข้อมูลตามโลกความเป็นจริงซับซ้อนสุดขีด ถึงแม้ซุนกวางอวี๋จะอุดมด้วยประสบการณ์ แต่เขาก็ไม่มีความสามารถจะชี้แนะแบบนี้ได้
รองลงมาคือเถามี่ เขาก็ทอดถอนใจเช่นกัน ได้ฟังเข้าใจก็เข้าใจอยู่หรอก แต่ว่า ปัญหาคือไม่รู้จะถามยังไงน่ะสิ
ถ้าถามง่ายไปก็จะดูเหมือนตนเป็นของเก๊ไม่มีระดับ!
จะให้ถามยากไป… ตนไม่มีความสามารถขนาดนั้นจริงๆ
ประกอบกับเวลานี้ มีผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมหัวใจจากทั่วมุมโลกคอยจับตามองอยู่ด้านหลัง จะขายขี้หน้าคนเขาไม่ได้ เฮ้อ… ทำยังไงดีนะ
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เถามี่ก็ส่งข้อความหาเฉียนหลิน ขอความช่วยเหลือจากภายนอก
ไม่นานนัก เฉียนหลินให้คำตอบที่เป็นทางการอย่างหนึ่ง!
เถามี่ดีใจขึ้นมาทันที เด็กคนนี้ยังคงมีประโยชน์อยู่บ้าง โชคดีที่ตนไม่ได้ไล่เขาออกจากสังกัด
ใช้ได้ๆ!
พอเห็นคำ
