ต้นคนเหล่านี้แต่ละคนต่างมีตำแหน่งใหญ่โตทั้งนั้นพวกเขาเป็นระดับยอดฝีมือชั้นยอดด้านศัลยกรรมหัวใจแห่งมณฑลตงหยาง
แต่ว่า… พอเผชิญหน้ากับสถานการณ์แบบนี้พวกเขาไม่รู้เลยจริงๆ ว่าจะควรจะถามอย่างไรดี‘สอบอภิปราย’ คืออะไรนะหรือ ก็คือหลังจากเฉินชางอภิปรายวิทยานิพนธ์ของตนจบแล้ว
ต่อจากนั้นเหล่าผู้เชี่ยวชาญจะยิงคำถามใส่เวลานี้ซย่าเกาเฟิงราวกับมดที่ไโตยู่บนหม้อร้อนๆ ทำอะไรไม่ถูกเดี๋ยวจะถามอะไรดีละ ทุกคนท้อแท้อย่างยิ่ง
นี่คือเรื่องที่พวกเขาสํานึกเสียใจที่สุดที่มาเป็นผู้ประเมินการสอบบางที… อาจจะกลายเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้ดังนั้นครั้งนี้จะอย่างไรก็อย่าทำให้ชื่อเสียงพวกเขาเสียหายย่อยยับก็พอ
ด้วยเหตุนี้ เมื่อถึงเวลาที่กำหนด เฉินชางก็ขึ้นไปบนเวทีอย่างมั่นใจเดิมทีเฉินชางเตรียมสไลด์ไว้สำหรับครึ่งชั่วโมง แต่อาจจะต้องยืดเวลาให้ยาวไปสองชั่วโมงแล้วถึงอย่างไรทุกคนก็อุตส่าห์เดินทางมาไกล คงปล่อยให้กลับไปมือเปล่าไม่ได้มั้ง!
ระหว่างที่คิด เฉินชางที่อยู่บนเวทีเอ่ยขึ้นว่า“เรียนคณะอาจารย์ผู้เป็นกรรมการทุกท่าน รวมถึงเหล่าสหายที่เดินทางมาไกลอรุณสวัสดิ์ครับทุกคน สองชั่วโมงนับจากนี้ไป
ผมจะสรุปและแบ่งหมวดหมู่การผ่าตัดที่ผมดำเนินการตลอดหนึ่งปีมานี้ซึ่งเลือกทำการวิจัยโดยอ้างอิงจากการผ่าตัดในภาวะที่หัวใจไม่หยุดเต้นและในภาวะที่หัวใจหยุดเต้นตามหลักของโลกความเป็นจริง”
พอได้ยินหัวข้อนี้ของเฉินชาง ทุกคนที่อยู่ด้านหลังพากันส่งเสี
