ตงหยางนี่คือผลงานแรกของฉินเสี้ยวยวนหลังจากเข้ารับตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยการแพทย์มณฑลตงหยาง เล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ
แต่ว่า พอสื่อมวลชนกลุ่มนี้มาถึงมหาวิทยาลัยหลังจากเห็นคนที่เนื่องแน่นอยู่ด้านในก็ตะลึงงันกันถ้วนหน้า!“ทำไมมีคนเยอะขนาดนี้”
“บ้าไปแล้ว! ถึงเฉินชางจะเก่งมาก แต่ว่า… ทำไมมีคนมาเยอะขนาดนี้ล่ะการสอบอภิปรายวิทยานิพนธ์จบการศึกษาใช้เวลาแค่กี่นาทีกัน”“นั่นสิ! แบบนี้ออกจะเกินเรื่องไปหน่อยมั้ง”
ในเวลานี้เอง มีชาวต่างชาติหลายคนเดินมาจากด้านหลังหลังจากเห็นว่านักข่าวพวกนี้สะพายกล้องเอาไว้ก็อดถามไม่ได้“เฮลโหล จุดลงทะเบียนอยู่ตรงไหนเหรอครับ” เสียงภาษาอังกฤษลื่นไหลแว่วขึ้นมา
พอนักข่าวเห็นชาวต่างชาติผมบลอนด์ตาฟ้ากลุ่มนี้ พลันยิ้มอย่างประดักประเดิด“ทางนี้ ไปข้างหน้า เดินตรงไป… พวกคุณคือใครเหรอครับ”“อ้อ พวกเราคือสมาชิกจากสมาคมศัลยแพทย์ทรวงอกแห่งอเมริกา
มาเข้าร่วมงานสอบอภิปรายวิทยานิพนธ์จบการศึกษาของรองประธานเฉิน ขอบคุณครับ”ชาวต่างชาติกลุ่มนี้เพิ่งไปได้ไม่นานก็มีชาวเอเชียอีกกลุ่มเข้ามาพอทางนี้สอบถามดู ปรากฏว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญจากประเทศญี่ปุ่น
จากนั้น… มีชาวเกาหลี ชาวสิงคโปร์ ชาวอเมริกา ชาวรัสเซีย ชาวสวีเดน… ทยอยมากันเรื่อยๆมีสมาชิกมาเข้าร่วมเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ นักข่าวกลุ่มนี้แต่ละคนเบิกตากว้าง พูดไม่ออกแล้ว!“นี่… นี่มัน… นี่ล้อกันเล่นหรือไง”
“นั่นสิ! นี่ออกจะเกินจริงไปแล้วมั้ง”พวกเขาคิดไม
