ทุกปีตอนที่ภรรยายุ่งกับไร่นา เขาจะกลับมาจากไซต์ก่อสร้างเพื่อเก็บกวาดบ้าน เก็บกวาดเสร็จแล้วก็ไปทำงานอีก
แต่หลังเฉินเสี่ยวลี่ขึ้นมหาวิทยาลัย มาเมืองหลวงเห็นสังคมยุควัตถุนิยม เห็นแสงสียานบันเทิง… มุมมองทั้งสามที่โดยพื้นฐานก็ไม่มั่นคงอยู่แล้วจึงผิดเพี้ยนไป จิตใจที่มีความมั่นใจในตัวเองต่ำทำให้เธอหลีกเลี่ยงครอบครัวในอดีตของตัวเอง ไม่กลับบ้านแม้แต่ช่วงปิดเทอม กระทั่งว่าพ่อเฉินจื้อฟู่มาส่งเงินให้ เธอยังรู้สึกเสียหน้า คิดว่าพ่อแม่ของคนอื่นเป็นประธานเป็นหัวหน้า อย่างแย่ที่สุดก็มีอาชีพการงานที่มั่นคง… เธอจึงกลัวว่าพ่อจะแต่งตัวบ้านนอกมาหาเธอที่โรงเรียน เฉินชางรู้เรื่องพวกนี้หมด
เฉินจื้อฟู่ชอบพูดคุยหลังดื่มเหล้ากับเฉินต๋าไห่ เฉินชางก็เคยเห็นทั้งสองคนดื่มจนเมาแล้วเฉินจื้อฟู่ร้องไห้น้อยใจเหลือแสน พอคนหนึ่งมอบทุกอย่างให้เธอ แต่กลับไม่ได้รับการยอมรับจากอีกฝ่าย ครอบครัวที่เดิมทีก็ยากจนแต่ส่งเสียให้เธอได้เรียนโรงเรียนศิลปะ ใครจะคิดว่าจะเห็นฉากแบบนี้ ดังนั้นเฉินชางจึงไม่มีความรู้สึกดีกับเธอ กระทั่งตอนนั้นที่เฉินต๋าไห่บอกให้เฉินชางช่วยเธอหน่อย เฉินชางก็ผลักไสบอกว่าตัวเองไม่ค่อยรู้จักคนในวงการบันเทิง เฉินชางรู้สึกว่าแทนที่จะเอาเงินนั้นไปให้เฉินเสี่ยวลี่ เอาไปช่วยคุณลุงเฉินจื้อฟู่ยังดีเสียกว่า มิหนำซ้ำโชคดีที่เธอไม่ดัง นิสัยแบบนี้หากดังแล้วไม่รู้จะกลายเป็นอย่างไร
แต่… อคติส่วนอคติ ความคิดส่วนความคิด ต่อ
