ร้อมพูดว่า
“คืนนี้ผมทำอาหารหูหนานให้พวกคุณนะ! ซื้อพริกขี้หนูมา”
จี้หรูอวิ่นไปจัดของที่ซื้อมา ส่วนฉินเยว่เปิดดูลังและกล่องอย่างดีใจเหมือนลูกแมวตัวหนึ่ง
“กล่องพวกนี้สวยมาก หนูทำใจแกะไม่ได้เลย”
เฉินชางยิ้ม เขาเพียงแค่ได้ยินรีฟส์เคิร์ตบอกว่าของขวัญมีอะไรบ้าง แต่ยังไม่ได้เปิดดูอย่างละเอียด ฉินเยว่เปิดกล่องออกมาก็อุทานอย่างตกใจ
“แม่ นี่… กาแฟขี้ชะมดเหรอคะ”
จี้หรูอวิ่นได้ยินแล้วหนังตากระตุกทีหนึ่ง แม้เธอจะชอบกินกาแฟบ้างเป็นครั้งคราว ถือว่าน่าดึงดูดมาก แต่เธอคิดว่าเวลาอยู่ต่อหน้าลูกเขยต้องนิ่งหน่อย ก็แค่กาแฟขี้ชะมด อดทนไว้!
“คุณพระ! นี่น้ำหอมขนาดเล็กจากดิออร์นี่นา ทำไมเยอะจัง! ครบชุดเลย!”
“พระเจ้า นี่ผ้าพันคอจากแอร์เมสนี่ สั่งทำพิเศษด้วย สวยมากๆ แม่รีบมาดูสิ เหมาะกับแม่มากเลยค่ะ!”
จี้หรูอวิ่นทนไม่ไหวแล้ว ทนจนเหนื่อยแล้ว ไม่ทนแล้ว! ลูกเขยก็เหมือนลูกชายคนหนึ่ง ทำไมต้องอาย ดังนั้น กิจกรรมเปิดกล่องกลายเป็นกิจกรรมที่ผู้หญิงทั้งสองมีความสุขที่สุด ส่งเสียงอุทานมาเป็นระยะๆ ฉินเยว่เหมือนลืมทุกสิ่งทุกอย่างไป เหล่าฉินอดเหลือบมองจี้หรูอวิ่นไม่ได้ พลันพึมพำว่าไม่เอาไหน! ของแค่นี้ก็ซื้อใจได้แล้ว! โตขนาดนี้แล้ว น่าอายมาก…
“เอ๊ะ นี่ไวน์อะไร ลาฟิตเหรอ ชาโต ลาฟิต ร็อธส์ซิลด์! ชาโต ลาฟิต ร็อธส์ซิลด์ปี 1982…”
เหล่าฉินอึ้ง หัวใจเต้นระรัวขึ้นมา ทนไว้ ต้องเป็นของปลอมแน่เลย!
“โห! เยอะขนาดนี้เลยเหรอ เป็นชาโต ลาฟิต
