นเสี้ยวยวนหัวเราะฮ่าๆ “ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะแยกให้เอง!” จากนั้นฉินเสี้ยวยวนก็ซื้ออาหารทะเลราคาแพงอย่างไม่ลังเลเลย อืม แซลมอนสินะ จากนั้นก็หอบข้าวของเข้าบ้านไป
ฉินเยว่ตาค้างไปเลย!“พ่อคะ แม่คะ มาได้ยังไงคะเนี่ย”จี้หรูอวิ่นเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “พ่อของลูกคิดถึงลูกจะแย่แล้ว ก็เลยยืนกรานจะลากแม่มาหาลูกให้ได้!”ฉินเยว่ได้ยินก็ดีใจเป็นอย่างมาก “พ่อดีกับหนูที่สุดเลย!”
จี้หรูอวิ่นอดหัวเราะไม่ได้ “ใช่น่ะสิ อยู่บ้านก็ไม่เห็นซื้อกับข้าวเยอะขนาดนี้เลย ลำพังเงินที่ซื้อของไปก็เป็นเงินครึ่งหนึ่งของเงินเดือนแม่แล้ว แถมยังซื้อปูคริสตัลออสเตรเลียมาด้วยนะ! ตัวหนึ่งก็พันกว่าหยวนแล้ว ชาตินี้แม่ยังไม่เคยได้รับการดูแลขนาดนี้เลย!”ฉินเยว่ดีใจมาก “แน่นอนสิคะ ก็หนูเป็นลูกสาวสุดที่รักของพ่อนี่นา ฮิๆๆ… รีบเข้ามาเถอะค่ะพ่อ!” ระหว่างที่คุยกันอยู่ ฉินเยว่ก็เริ่มหิ้วของเดินเข้าไป เหล่าฉินยิ้มเยาะทีหนึ่ง ลูกสาวสุดที่รักงั้นเหรอ ลูกสาวโจรน่ะสิ! เฮอะ!
ตลอดบ่ายวันนั้น ฉินเสี้ยวยวนทำกับข้าวอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สองแม่ลูกเห็นแล้วชื่นชมมาก ฉินเสี้ยวยวนมองเวลา อดถามไม่ได้ “เยว่เยว่ ทำไมเฉินชางยังไม่กลับอีกละ”ฉินเยว่มองเวลาเล็กน้อย “ใกล้แล้วละค่ะ! เครื่องจะถึงตอนห้าโมง”ฉินเสี้ยวยวนร้องอ้อ ช่วงห้าโมงกว่า เหล่าฉินถามอีกครั้ง “ลูกโทรหาเฉินชางหน่อยเถอะ!”ฉินเยว่พยักหน้ารับ “ได้ค่ะ!” หลังวางสายแล้ว ฉินเยว่เอ่ยว่า “เขามีเรื่องนิดหน่
