รีน่าอดบ่นไม่ได้
พอสวีจื่อหมิงเห็นเหตุการณ์ เขาตัดสินใจว่าหลังจากผ่าตัดเสร็จแล้วจะนิยามศัพท์คำว่า ‘เลียขา’ ให้แก่หม่าไรอันส์
ถูกต้อง เวลานี้สหายหม่าไรอันส์เริ่มย่างเท้าก้าวตามทางของเฉินชางเข้าไปเรื่อยๆ แล้ว!
การช่วยเป็นลูกมือให้เฉินชางกลายเป็นฉากโชว์ในการผ่าตัดไปแล้ว
ทุกคนจ้องมองศาสตราจารย์เฉิน
ส่วนเฉินชางจ้องมองผนังกั้นห้องหัวใจ
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง แผ่นเสริมในมือเริ่มถูกตัดแต่งอย่างรวดเร็ว
ไม่นานนัก แผ่นเสริมที่ปรับแต่งเสร็จสมบูรณ์แล้วปรากฏขึ้นในมือเฉินชาง มีขนาดเล็กกว่าผนังกั้นห้องหัวใจที่บกพร่องเล็กน้อย
ขณะที่สวีจื่อหมิงกำลังจะยื่นคีมจับเข็มให้ หม่าไรอันส์ก็ได้ยื่นคีมจับเข็มและปะเก็นให้ถึงมือเฉินชางแล้ว
ทุกคนที่มองอยู่หน้าถอดสี!
การเย็บซ่อมแซมผนังกั้นห้องหัวใจเป็นพื้นที่เสี่ยงสำหรับเย็บเชื่อม จำเป็นต้องใช้ปะเก็นเสริม แต่ตอนนี้เมื่ออยู่ในสภาวะที่หัวใจไม่หยุดเต้น กลับจะทำให้คีมจับเข็มเย็บแผลไม่ค่อยคล่องตัวนัก
พอคิดได้แบบนี้ เฉินชางก็เอ่ยไปว่า “ไม่ต้องใช้ปะเก็นครับ”
ประโยคนี้ทำให้ทุกคนตะลึงงัน
“แบบนี้…จะไม่อันตรายเหรอ” ซาบรีน่าอดแย้งไม่ได้
เฉินชางเองก็ทราบถึงอันตรายที่แฝงอยู่เช่นกัน แ
