าการล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่าจะทำให้คนสิ้นหวังครับ”
พูดถึงตรงนี้ ครอฟต์ก็มองเฉินชางแล้วยิ้มบอก “ศาสตราจารย์เฉิน คนเราแตกต่างกัน คนมากมายคือคนธรรมดา และส่วนมากล้มบนถนนแห่งความล้มเหลวแล้วลุกขึ้นมาไม่ได้อีก ส่วนคนที่ประสบความสำเร็จ…มีแค่หยิบมือ ก็เหมือนกับคุณ
ตอนนี้ผมคิดว่าถ้าโชคดีหาผู้ลงทุนได้ก็จะดีที่สุด แต่…ผมก็ไม่หวังแล้ว หาไม่เจอมาหลายปี วันนี้ก็เลยไม่สนใจแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น การพัฒนาในวันข้างหน้าจะเป็นการวิจัยมุ่งเน้นในขอบเขตหัวใจไม่หยุดเต้นด้วย
เพราะงั้น…หลังขายข้อมูลพวกนี้ได้ราคาดีแล้ว ผมน่าจะกลับโรงเรียนไปเป็นอาจารย์ ทำวิจัยด้วยตัวเองลำบากมากจริงๆ!”
ครอฟต์เหมือนนักวิจัยที่ล้มเหลวส่วนใหญ่มาก หลังใช้เงินเก็บจนหมดก็ยังไม่ได้ผลลัพธ์ที่แน่ชัด แล้วก็หาเงินทุนไม่ได้ อนาคตมืดมน ที่สำคัญที่สุดคือเขามีอายุไม่น้อยแล้ว
เฉินชางก็ไม่ได้พูดจา แต่หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาดู ข้างบนนั้นเป็นวิจัยเกี่ยวกับสารละลายกู้การทำงานของหัวใจ (สารละลายที่ทำให้หัวใจกลับมาเต้นหลังเสร็จสิ้นการผ่าตัดโดยหัวใจหยุดเต้น) เป็นวิจัยเกี่ยวกับหัวใจที่ลึกซึ้งมาก!
หลังเฉินชางอ่านจบ เขาพลันพบว่า… ‘แนวคิดเรื่องหัวใจไม่หยุดเต้น’ ของตัวเ
