รู้สึกว่าศาสตราจารย์ไรอันส์เก่งมาก!”
สวีจื่อหมิงกระตุกมุมปาก!
ศาสตราจารย์เฉินนะศาสตราจารย์เฉิน!
คุณเป็นคนดีหน่อยเถอะ…
ไรอันส์ตกอยู่ในสภาพนี้แล้วคุณยังไม่ปล่อยเขาไปอีก
จิตใจอำมหิต!
เมิ่งซีเห็นฉากนี้ก็ใบหน้ากระตุก ส่วนหลี่เป่าซานทนดูไม่ได้จนต้องหันหน้าหนี
แต่ตอนนี้หัวสมองของไรอันส์สูญเสียความสามารถในการคิดวิเคราะห์ไปแล้ว ได้ยินเฉินชางชมตนเอง ก็ดีใจขึ้นมา
“ครับ เหอะๆ คุณก็เก่งมากครับ!”
ประธานซาบรีน่าขำจนน้ำตาไหล เจ้าไรอันส์นี่…
ทว่า ทุกคนในงานก็ไม่ได้แสดงปฏิกิริยามากนัก รู้สึกเพียงว่านี่คือบทสนทนาที่ปกติ
หลังจากเฉินชางเย็บรอยกรีดที่ห้องหัวใจบนเสร็จ การผ่าตัดก็ถือว่าเสร็จสิ้นแล้ว!
ซาบรีน่าหลับตา พยายามย้อนคิดถึงการกระทำของเฉินชาง แต่…นึกอย่างไรก็นึกออกไม่หมด
การผ่าตัดเคสนี้ยากมากจริงๆ!
เธอไม่เข้าใจเลยว่าเฉินชางดูการผ่าตัดของพวกเขาเพียงเคสเดียวแล้วทำเป็นได้อย่างไร!
นอกจากนี้…เฉินชางเพิ่งดูการผ่าตัดของพวกเขาเสร็จนานเท่าไรเองก็จำมาเป็นความรู้ของตนเองและรวมกับเทคโนโลยีการผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้น วิจัยกระบวนการผ่าตัดชุดใหม่ออกมา!
สุดยอดจริงๆ
หลังจากมอนเดแอลฟาผ่าตัดเสร็จมาเห็นฉากนี้จะคิด
