งผิดไปแล้วจริงๆ!เขาเข้าใจความโดดเด่นของเมิ่งซีแต่…เขากลับให้ความสำ คัญกับอีกคนชายบนเวทีฝืนยิ้มบาง เคลื่อนไหวไม่เป็นธรรมชาติแววตาล่อกแล่ก…ทั้งหมดทั้งปวงกำลังบอกทุกคนว่า เขาไม่มีความมั่นใจ!ถูกต้อง!สภาพจิตใจเขาพังทลายแล้ว!เขานึกไม่ถึงว่ารูปแบบการจำ แนกหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกขาดของเฉินที่สร้างความปั่นป่วนนั้นเมิ่งซีมีส่วนร่วมด้วย!เดิมทีก็มีรัศมีแสงเนื้อหาของเมิ่งซีบดบัง วินาทีนี้เขาสะบักสะบอมยิ่งขึ้นกว่าเก่า!หลังผ่านไปหนึ่งชั่วโมง การบรรยายของเขาสิ้นสุดลงเขาเดินลงเวทีมีเสียงปรบมือดังเบาบางกระอักกระอ่วนมาก!ทุกคนเริ่มโหวตส่วนอาจารย์ของเมิ่งซีก็มองลูกศิษย์ของตัวเองอย่างให้กำลังใจ เขาปลอบ “คุณยอดเยี่ยมมาก มั่นใจในตัวเองหน่อย!”ชายคนนั้นยิ้มเฝื่อนยอดเยี่ยม…เหรอสองชั่วโมงครึ่งผ่านไป เข้าสู่เวลาพักช่วงและหัวข้อหลักของช่วงพักนี้ ย่อมต้องเป็นเมิ่งซีกับเฉินชาง!ทุกคนถกกันถึงมาตรฐานและวิธีการของการจำ แนกรูปแบบไม่หยุด มีเสียงประหลาดใจและสะท้อนใจดังขึ้นมาเป็นระยะ!ส่วนใครคนเมื่อกี้ ขอโทษที…จำ ชื่อไม่ได้แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงเนื้อหา!ตัวเอกของวันนี้คือเฉินชางกับเมิ่งซี!ทั้งสองคนเป็นศิษย์อาจารย์ คิดค้นการจำ แนกรูปแบบหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกขาดใหม่ออกมา สยบทุกคนในงานสำ เร็จ!
