’กันแล้ว ซึ่งก็คือรูปแบบการจำ แนกหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกขาดของเฉิน!”พูดถึงตรงนี้ เมิ่งซีก็หน้าแดงเรื่อ เพราะเฉินชางจะให้เธอพูดประโยคถัดมานี้ให้ได้!“นี่คือผลวิเคราะห์ที่ฉันกับเฉินชางนักเรียนของฉันได้รับมา ถัดไป ฉันหวังว่าช่วงเวลานับจากนี้ไป จะเป็นของรูปแบบของเฉิน!”หลงพูดภาพก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ“รูปแบบที่หนึ่งของเฉิน!”“รูปแบบที่สองของเฉิน!”“รูปแบบที่สามของเฉิน!”“รูปแบบที่สี่ของเฉิน!”“รูปแบบที่ห้าของเฉิน!”มีห้ารูปแบบถ้วน!วินาทีที่เห็นสารบัญ คนมากมายตกตะลึงพรึงเพริดเทียบกับสองสามประเภทของรูปแบบเดิม รูปแบบการจำ แนกของเฉินเชิงมีเยอะกว่ามาก แต่นี่ก็หมายความถึงความแม่นยำยิ่งขึ้นที่สำ คัญถัดจากนี้ก็คือเนื้อหาแล้ว!เวลานี้ ชายชุดขาวคนหนึ่งที่อยู่แถวหน้าสุดมองเมิ่งซีที่อยู่บนเวที เขาใจลอยเล็กน้อย!เขาจำ เธอได้ตั้งแต่วินาทีที่เธอขึ้นเวทีนี่ก็คืออดีตลูกศิษย์ของตัวเอง!ผ่านไปสามปี!นึกไม่ถึงว่าเธอถึงกับยืนอยู่บนเวทีอย่างแท้จริงที่แท้…เธอก็มีลูกศิษย์ของตัวเองแล้ว!ตอนนั้น…เฮ้อ!เวลานี้ชายชุดขาวนึกเสียใจเล็กน้อยในเวลาเดียวกัน ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ อ้าปากอยู่ครึ่งค่อนวัน เบิกตาโต พูดไม่ออกเป็นนานเขานึกไม่ถึงว่า เมิ่งซีที่ถูกตัวเองเบียดตกเมื่อตอนนั้นกลับยืนอยู่บนเวทีเสียแล้ว!ส่วนตัวเองกลับต้องให้อาจารย์พามา!
