ของคนชราที่อยู่ใต้ต้นเลมอนกลุ่มนี้ทุกข์ระทมเหลือแสน!เฮ้อ!พวกคลื่นลูกเก่านี่ หน้าไม่อายเกินไปแล้วบอกว่าพวกเขาไม่ดีใจ นักเรียนตัวเองกลายเป็นแขกกิตติมศักดิ์ของ AATS ตั้งแต่ยังเยาว์ นี่เป็นเรื่องน่ายินดี เล่าออกไปยังหน้าชื่นตาบาน!แต่ถ้าบอกว่าดีใจ พวกเขาก็รู้สึกตัวเองสู้นักเรียนของตัวเองไม่ได้ มันแปลกพิกล!เฮ้อ…ทุกคนพากันถอนใจอดสะท้อนใจไม่ได้ โอกาสกับโชคชะตา!ฉินเยว่หมิงดีใจมาก เห็นเฉินชางมีหน้ามีตา คนเป็นลุงย่อมต้องดีใจแต่ในใจของฉินเยว่หมิงกลับปั่นป่วน สะท้านสะเทือนหาใดเปรียบเฉินชางใช้เวลาไม่เท่าไรก้าวข้ามตัวเองได้แล้วเฉินชางอธิบายสบายๆ แถมยังพาคนสิบกว่าคนมาแล้วก็ยังได้เป็นแขกกิตติมศักดิ์น้ำหนักนี้มากขนาดไหน สมาชิก AATS เก่าแก่อย่างพวกเขาเข้าใจดีดังนั้นพวกสมาชิกเก่าเหล่านี้จึงยิ้มพลางส่ายหน้าอย่างจนใจวัยรุ่นยุคนี้ ดุเดือดจริงๆ!ฉินเยว่หมิงยิ้มบอก “ไปกันเถอะๆ อุตส่าห์ได้เจอคุณทั้งทีทุกคนต้องให้คลื่นลูกใหม่นี้เลี้ยงข้าวคลื่นลูกเก่าอย่างพวกพวกเราแล้ว!”ทุกคนพากันพยักหน้ายิ้มบอก “ถูกต้อง!”“ดีไม่ดีไม่สำ คัญ ที่สำ คัญคือต้องแพง! ไม่งั้นใจฉันจะเจ็บใจ!”“เห็นด้วย วันนี้กินให้ล้มละลายกันไปข้าง!”เฉินชางได้ยินดังนั้นหน้าเปลี่ยนสีทันที “เดี๋ยวก่อนครับ!ผมแนะนำว่าพวกเราค่อยกลับไปกินดีไหมครับ มื้อนี้พวกเรากินเคเอฟซีแก้ขัดไปก่อนเป็นไง”ฉินเยว่หมิงสงสัยขึ้นมา “ทำไมล่ะ”เฉินชางถอนหายใจบอก “พวกเราจะสร้าง GDP ให
