าง ก็ถึงกับหนาวสั่นขึ้นในกลางฤดูร้อน“ศาสตราจารย์เฉิน จื่อหมิง พวกคุณเพิ่งกินข้าวมาก็ไม่ต้องไปดีกว่า ให้ที่อยู่ร้านกับพวกเราก็พอ” หวังทงยิ้มบอกทุกคนพากันพยักหน้า “ถูกต้อง พวกเราก็แค่ล้อเล่น”สวีจื่อหมิงพยักหน้า “อืม อยู่ตรงนั้นเองครับ ตึกสีแดงเล็กๆ …ชื่ออู๋ถง”“รสชาติไม่เลวเลย พวกเราก็พลอยได้อานิสงส์ไปด้วยซาบรีน่าประธานสมาคม AATS เขาเชิญศาสตราจารย์เฉินกินข้าวด้วยตัวเองเลยนะครับ!”ทันทีที่พูดออกไป ทุกคนก็ยิ่งกินไม่รู้รสแล้วประธานสมาคม AATS งั้นเหรอ!?เชิญเฉินชางกินข้าว!ทุกคนได้แต่ชูนิ้วโป้งรวมถึงนับถือด้วยความจนใจไม่ต้องพูดอะไรแล้วฉันยอมแพ้!ฉินเยว่หมิงยิ้มบอก “ช่างเถอะ พวกเราก็อย่าไปเลย กินที่ใกล้ๆ นี้ สามทุ่มมีบุฟเฟต์”ทุกคนพยักหน้าพร้อมเพรียงหลิวจื้อโจวพูดกับหลิวฉวน “ไอ้หนู พวกคุณได้ของหมดแล้วสินะ ไปรับของที่ไหนเหรอ”หลิวฉวนพลันงุนงง “รับของ? รับของอะไรเหรอครับ”หลิวจื้อโจวโมโหพูดประชด “ป้ายปลอกคอคุณมั้ง!”หลิวฉวนเห็นอาจารย์โมโหก็ยิ้มกระอักอักอ่วนบอก“พวกเรา…ส่งขึ้นห้องไปแล้วครับ นั่งรอในโรงแรม เดี๋ยวก็มีคนโทรมาส่งถึงห้องแล้ว!จริงสิ คนเขายังจัดไกด์ คนขับรถกับรถหรู แถมยังให้ของขวัญพวกเราด้วยนะครับ!ศาสตราจารย์เฉินปฏิเสธไป ผมว่านะ อาจารย์ก็ยอมๆไปดีกว่า อย่าปฏิเสธเลย ไม่รู้จะได้ออกมาครั้งหน้าเมื่อไร!”หลิวจื้อโจวได้ยินดังนั้นก็เบิกตาโต “จริงเหรอ”หลิวฉวนพยักหน้าอย่างมั่นใจ “แน่นอนสิครับ!”หวังทงที
