ปัง เฉินชางจะไม่อวดเก่งแน่นอน!
ในเวลานี้ เฉินชางเจาะลึกเข้าไปข้างในจากเยื่อหุ้มสมองชั้นนอก ทะลุผ่านเปลือกสมอง…อ้อมเปิดหลอดเลือดแดงที่สำคัญ…
ขั้นตอนนี้จำเป็นต้องระวังมากพอ!
ทุกคนรอบข้างกลั้นหายใจ
กลัวจะรบกวนเฉินชาง
ในเวลานี้ เฉินชางสัมผัสได้ว่าเข็มเจาะเข้าไปในบริเวณที่แตกต่างกัน
ความสามารถในการสัมผัสที่นิ้วมือถูกใช้ขึ้นมาอีกครั้ง
เฉินชางพลันดีใจ
ใช้แบบนี้ได้จริงๆ ด้วย
โดยทั่วไป ไม่ว่าเป็นการเจาะหน้าอกหรือเจาะกระดูกสันหลัง ก็ต้องพิถีพิถันกับความรู้สึกว่างเปล่า
ซึ่งการเจาะสมองก็ควรเป็นเช่นนี้!
ถึงแม้ความหนาแน่นของเนื้อเยื่อภายในกะโหลกไม่แตกต่างกันมากนัก แต่ตอนที่ผ่านเนื้อเยื่อสมองเข้าไปยังพื้นที่เลือดคั่ง ก็จะต้องเจือความรู้สึกว่างเปล่าจากการเปลี่ยนแปลงของความหนาแน่น นอย่างช่วยไม่ได้!
ที่เฉินชางต้องรอก็คือความรู้สึกนี้!
เฉินชางถึงขั้นยังเปลี่ยนไปใช้ถุงมือรับสัมผัสโดยเฉพาะ
ดูท่าตัวเองเดาถูกแล้ว!
เวลานี้เฉินชางพูดกับจางจื้อเผิง “มา ดูดออกช้าๆ ผมให้หยุดก็หยุด!”
จางจื้อเผิงพยักหน้า “ถึงแล้วเหรอครับ”
เฉินชางพยักหน้า “อืม!”
ตลอดทั้งขั้นตอนการดูดของเหลวจะต้องมีความเร็วสม่ำเสมอ ห้ามเร็วเกินไป
เมื่อเลือดถูกดูดออกมา จางจื้อเผิงก็ด
