งชราไม่กังวลกับปัญหาว่าการอัลตราซาวด์เสียงทำร้ายคนได้ไหมอีกต่อไป
ตอนนี้พวกเขาเป็นห่วงพี่สาวมาก
พอเห็นเฉินชางออกมา ซุยจี๋เซิ่งปราดเข้ามาหา เมื่อเงยหน้าขึ้นริ้วรอยบนใบหน้าลึกขึ้นกว่าเดิม รออยู่ข้างนอกแค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่ชายชราดูเหมือนจะแก่ลงไปอีกหลายปี
สองผู้เฒ่าครองคู่กันมาจนแก่เฒ่า ขาดกันไปไม่ได้แล้ว!
ชีวิตของทั้งสองเชื่อมโยงถึงกัน
หาคนหนึ่งไม่อยู่แล้ว คนที่เหลือก็คงอยู่ได้อีกไม่นาน
สีหน้าของเขาค่อนข้างกระวนกระวาย เอ่ยถามอย่างกระสับกระส่าย
“ศาสตราจารย์เฉิน…ภรรยาของผม…”
ตอนที่พูด ซุยจี๋เซิ่งคอยมองสีหน้าของเฉินชางอยู่ตลอด หวังว่าจะได้รับข่าวดี
ลูกชายกับลูกสะใภ้ของเขาก็มองเฉินชางอย่างค่อนข้างกังวลเช่นกัน
เฉินชางมองแล้วยิ้มออกมา เอ่ยปลอบว่า “ปลอดภัยแล้วครับ!”
พอซุยจี๋เซิ่งได้ยินก็ดีใจขึ้นมา!
“ปลอดภัยแล้วงั้นเหรอ ฮ่าๆ!”
“ศาสตราจารย์ ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณยอดเยี่ยมมาก!”
“ขอบคุณมากครับ!”
“ขอบคุณเหลือเกิน!”
ชายชรากุมมือเฉินชางไว้ด้วยสองมือสั่นเทา ระหว่างที่ตื่นเต้นก็น้ำตาไหลออกมา
“ขอบคุณมากครับผู้อำนวยการหวง!” ซุยจี๋เซิ่งไม่ลืมนึกถึงผู้อำนวยการแผนกสูตินรีวิทยา
หวงชิวอิ่งมีสีหน้ายินดี แต่ยังไม่ทันได้พูดตอบไ
