ฉย
เสมือนว่า…นี่คือการผ่าตัดกำจัดไส้ติ่งเท่านั้น
เวลานี้ เฉินชางมองไปที่จี้เสวียหมิ่นจากแผนก ITD
“ผู้อำนวยการจี้ คุณขยับเข้ามาครับ!”
หลังจากจี้เสวียหมิ่นได้ยินก็ใจเต้นแรงขึ้นมาเล็กน้อย
อะไรกันเนี่ย
ให้ฉันเข้าไปทำไม!
ถ้าฉันทำได้ฉันจะมายืนตรงนี้ทำกระบวยอะไร
จี้เสวียหมิ่นรู้สึกเพียงว่าจู่ๆ สมองก็เบลอไป มีเสียงหึ่งๆ ดังอยู่ในหัว แถมยังก้องสะท้อนกลับไปกลับมาด้วย!
ทุกคนที่รายล้อมอยู่ก็เบิกตากว้างจ้องมองเฉินชาง!
สีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
หวงชิวอิ่งในวัยห้าสิบแปดเป็นผู้อำนวยการแผนกที่แสนสง่างาม เธอมั่นใจว่าตนมีวุฒิภาวะมากพอ จิตใจเด็ดเดี่ยว! หลายปีมานี้เคยฝ่าฟันคลื่นมรสุมมามากมาย ยังจะมีอะไรที่ไม่เคยพบเห็นอี ก
แต่ว่า…ถึงจะเป็นแบบนี้ ในเวลานี้เธอแทบจะร้องไห้ออกมาแล้ว!
เธอกัดฟันถลึงตาใส่เฉินชาง!
เธอทำการผ่าตัดไม่เป็นจริงๆ หากเธอมีความเข้าใจแม้เพียงนิด เธอคงจะตะเพิดเฉินชางออกไปแล้ว
ในเวลานี้ จี้เสวียหมิ่นมองสภาพภายในหน้าท้อง มือไม้งุ่มง่ามไปหมด ไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไรบ้าง
“ศาสตราจารย์เฉิน…ฉันต้องทำอะไร”
เฉินชางถึงได้เอ่ยขึ้นว่า “ผู้อำนวยการจี้ ผมจะอธิบายสถานการณ์ให้คุณฟังสักหน่อยนะครับ!
ตอนแรกผู้ป่วยมีอาการหลอดเลือดดำอุ้งเช