ืออย่างบอกไม่ถูก!
นี่คือผู้ชายของเธอ!
ในเวลานี้ จู่ๆ หญิงชราก็มองเฉินชางแล้วเอ่ยเรียก “ศาสตราจารย์เฉิน!”
เฉินชางพยักหน้ารับ “คุณป้าพูดมาได้เลยครับ!”
แววตาของหญิงชรามัวหมอง น้ำตาเอ่อคลอ “ถ้าฉันตายไป ฝากคุณบอกตาแก่คนนั้นของฉันด้วยนะว่าอย่าลืมพลิกหินทับผักดองที่บ้านด้วย อย่าให้เสียของ! มันเป็นของโปรดเขา
ยังมีอีกเรื่อง…บอกเขาด้วยว่านี่เป็นไหสุดท้ายแล้ว วันหน้าจะไม่มีอีกแล้ว กินประหยัดๆ หน่อย!”
เพียงประโยคเดียวก็ทำเอาเฉินชางต้องเบือนหน้าหนี แววตายากจะรับไหว!
ที่แท้หญิงชราก็รู้แจ่มแจ้งดี ปกปิดไว้ไม่อยู่เลย!