พอเฉินชางพูดว่า ‘ผมจะลองดูครับ’ ออกมาก็ทำให้เหล่าผู้อำนวยการแผนกตะลึงงันไป
ถูกต้อง!
ประโยคนี้ดูเหมือนจะถ่อมตัวมาก แต่กลับไม่มีความถ่อมตัวอยู่เลย
เนื่องจากทั่วทั้งโลกนี้ไม่มีใครกล้าพูดว่าออกมาหรอกว่าฉันรักษาภาวะหลอดเลือดดำอุ้งเชิงกรานแตกเองได้
คำว่าผมจะลองดูมีความมั่นใจอยู่มากจริงๆ
อันที่จริงแล้ว ในใจของเฉินชางก็ไม่กล้ารับประกันเหมือนกัน!
แต่ว่า เขาจำเป็นต้องลองดู
ตอนนี้สถานการณ์ปรากฏเด่นชัดอยู่ตรงหน้าแล้ว
ภาวะหลอดเลือดดำอุ้งเชิงกรานแตกเองหาได้ยากมาก แถมยังเป็นภาวะเสี่ยงสูง ทำให้แพทย์รับเคสคนแรกตั้งรับไม่ทันเสมอ!
อีกอย่างที่สำคัญคือ โรคนี้ค่อนข้างทำให้วินิจฉัยผิดได้ง่ายๆ
เนื่องจากหายาก จึงวินิจฉัยได้ยากลำบากมาก
ที่ผ่านมากว่าจะวินิจฉัยได้แน่ชัด ผู้ป่วยก็เสียชีวิตแล้ว
เฉินชางคิดว่าในที่นี้ตนอาจจะเป็นคนที่เข้าใจโรคนี้มากที่สุดก็ได้
ถ้าเขาไม่ลองพยายามดูสักหน่อยแล้วจะให้ทนมองผู้ป่วยรอรับความตายจริงๆ น่ะหรือ
หากทำแบบนั้นจริงๆ ตนมีระบบนี้อยู่แล้วจะมีประโยชน์อะไรกันล่ะ
ตอนนี้นับว่าเฉินชางได้ค้นพบแล้วว่าการแพทย์ไม่ใช่ศาสตร์วิชาที่มีความแม่นยำ 100% ไม่มีอะไรมากไปกว่าการใช้ทักษะและเทคนิคที่ตนมีอยู่เพื่อแก้