ผู้ป่วย ไม่สมควรจะทอดทิ้งหมางเมินเพียงเพราะผู้ป่วยบนเตียงคนไข้เป็นเพียงหญิงชาวไร่ยากไร้คนหนึ่ง และยิ่งไม่สมควรไปเอาอกเอาใจเพียงเพราะผู้ป่วยบนเต ตียงคือข้าราชการใหญ่หรือเศรษฐีมั่งมี
….
ทางฝั่งหวงชิวอิ่ง พอได้ยินเฉินชางตอบตกลง ในใจเธอรู้สึกดีใจมากจริงๆ!
“เอาล่ะ! รบกวนศาสตราจารย์เฉินด้วยนะคะ! ครั้งนี้ต้องลำบากคุณแล้วจริงๆ!”
เฉินชางโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “เป็นเรื่องสมควรอยู่แล้วครับ”
พอหวงชิวอิ่งเห็นว่าเฉินชางไม่ได้ท่าทางเย่อหยิ่งเลยก็มีความรู้สึกดีเพิ่มขึ้นมากโข!
แต่ในเวลานี้ ยังมีเรื่องสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่จำเป็นต้องจัดการ
สำหรับหวงชิวอิ่งแล้ว เรื่องนี้นับว่ายุ่งยากมากเช่นกัน
นั่นก็คือการไปชี้แจงกับญาติผู้ป่วย!
ในตอนแรกที่ยังไม่รู้จักโรคนี้ ญาติผู้ป่วยรายนี้เริ่มพูดว่าผู้ป่วยถูกอัตราซาวนด์สีจนได้รับบาดเจ็บแล้ว!
จะต้องแจ้งให้ทราบว่าสถานการณ์อันตรายมากขนาดนี้ แต่ก็ไม่รู้ว่าต้องจัดการอย่างไรน่ะหรือ?!
ปัญหาในตอนนี้คือจะอธิบายอย่างไรดี
ตัวหวงชิวอิ่งเองก็แค่เคยได้ยินเรื่องภาวะหลอดเลือดดำอุ้งเชิงกรานแตกเองเท่านั้น ไม่มีความเข้าในโรคนี้เท่าไร
พอคิดมาถึงตรงนี้ หวงชิวอิ่งอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นว่า “ศาสตราจารย์เฉิน คุณ
