งในห้องทำงานอดพูดไม่ได้ “หัวหน้าหวง ภรรยาผมเป็นอะไรกันแน่ ปวดต่อไปก็ใช่เรื่องนะ!”
หวงชิวอิ่งก็จนปัญญา!
หมอดังทำอะไรได้
เจอสถานการณ์แบบนี้ก็จนปัญญาเหมือนกัน
ตอนนี้ถึงขั้นว่าไม่แน่ใจว่าคนไข้มีสถานการณ์อย่างไรกันแน่
“คุณซุ่ย คุณรอเดี๋ยว ตอนนี้พวกเรากำลังรอคน สถานการณ์ของคนรักคุณแปลกเกินไป พวกเราเลยต้องดูแลอย่างระมัดระวัง!” หวงชิวอิ่งทนไม่ไหว พูดปลอบขึ้นมา
“หาต้นตอของโรคเจอจึงจะวินิจฉัยได้ชัดเจน จากนั้นก็จะรักษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะงั้น…คุณอย่ารีบร้อน!”
ขณะเดียวกันนี้เอง เฉินชางก็เคาะประตู
หลังผลักประตูเข้ามา เหอจื้อเชียน หัวหน้าแผนกทั่วไปก็ยิ้มพูด “ศาสตราจารย์เฉินมาแล้ว!”
เฉินชางพยักหน้ายิ้มให้เหอจื่อเชียน
หวงชิวอิ่งมองเหอจื้อเชียนก็ยิ้มอย่างมีมารยาท “ศาสตราจารย์เฉิน คุณนั่งลงก่อน!”
ส่วนหลังซุ่ยจี๋เซิ่งเห็นเฉินชางก็ชะงักไปในทันที
เขาหน้าเปลี่ยนสี สีหน้ามีความตื่นเต้น ในที่สุดก็อดพูดไม่ได้ว่า “หัวหน้าหวง! คุณ…”
หวงชิวอิ่งเห็นดังนั้นก็อดถอนหายใจไม่ได้ รู้ว่าต้องอธิบายยาว
ถึงอย่างไรรอตั้งนาน คนที่มากลับเป็นหมอหนุ่ม ใครจะรับได้กัน
ตอนที่เธอกำลังจะอธิบาย…
ก็เห็นแค่ว่าซุยจี๋เซิ่งตื่นเต้นอยู่บ้าง
