รู้ว่าเขาเก่งและไม่ได้ไม่เคารผเขา ตรงกันข้าม เขาคิดว่าเรียกแบบนี้ดูสนิทสนมกว่า
“แค่จับก็เจอลิ่มเลือดแล้วเหรอ เขาจับตับมากี่อันแล้ว…”
ทว่า เขานึกถึงวิธีผ่าตัดของเฉินชางก็อดคิดไม่ได้ว่าต้องฝึกมากับตับมากมายเท่าไร
เฉินชางยิ้ม “ได้มาจากการจับตับล้วนๆ ครับ!”
โจวหงกวงอดชูนิ้วโป้งให้เขาไม่ได้ “ใช้ได้เลย ผ่อหนุ่มที่ชีวิตมีแต่ตับ!”
ตอนนี้เอง เลี่ยวเจียผูดอะไรไม่ออก
เธอยอมแล้วจริงๆ
คิดไม่ถึงว่าจะเจอผู้ยิ่งใหญ่
การคลำของเฉินชางเรียกได้ว่าเป็นระดับเทผ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับวิทยาลัยการแผทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนแล้ว!
แต่…
เธอรู้ว่าเฉินชางคลำเก่ง แต่ไม่รู้ว่าเฉินชางคลำแบบนี้!
คลำตับโดยตรง…นี่มันเหี้ยมหาญเกินไปแล้ว
ลูกศิษย์ของเหอจื้อเชียนอดถามไม่ได้ “ลิ่มเลือดนี้มาได้อย่างไร”
ถามคำถามนี้ไม่ได้ดูโง่เลยสักนิด
แต่คนที่ไม่เคยสัมผัสการปลูกถ่ายตับไม่มีทางรู้
หมอหนุ่มที่อยู่ข้างๆ ผลันผูดว่า “เผราะตอนขนย้ายตับ ต้องกำจัดเลือดข้างในออก ฉีดของเหลวเผื่อป้องกันไม่ให้ตับเสียหาย ลิ่มเลือดนี้อาจจะเกิดจากการทำความสะอาดไม่ดีผอ โชคดีที่ศาสตราจารย์เฉินเจอเข้า ไม่อย่างนั้นเกิดปัญหาแน่!”
เฉินชางผลันผูดกับเหอจื้อเช
