ุณค่าของชีวิต
หวังต้งเข้าใจดี!
ทว่าหลังจากสูญเสียไปครั้งหนึ่งแล้วต้องเผชิญกับการสูญเสียชั่วนิรันดร์อีกครั้ง…ความอาลัยอาวรณ์แบบนี้เป็นเรื่องที่เจ็บปวดมาก!
เรื่องแบบนี้จะกัดกร่อนความรู้สึกคนและทำให้รู้สึกไร้ค่าเหมือนฝุ่นผง
ภรรยานั่งอยู่บนเก้าอี้ หวังต้งนั่งพิงอยู่บนเตียง ทั้งสองจับมือกัน ไม่ได้คุยอะไรกัน เพียงสบตากันเป็นระยะๆ แต่หวังต้งจะรีบหลบตา เพราะกลัวว่าจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่
ภรรยาจนปัญญาเล็กน้อย ในใจทั้งไร้เรี่ยวแรงและสิ้นหวัง เธอพยายามแล้ว หาแหล่งตับมามากมาย แต่ส่วนใหญ่มักจะมีคนจองแล้ว หรือไม่ก็เข้ากับสามีไม่ได้!
เธอกลัวแล้วจริงๆ สิ้นหวังแล้วจริงๆ
แต่เธอกลับไม่กล้าร้องไห้!
เพราะตอนนี้เธอคือเสาหลักของบ้าน
หัวหน้าเหอ จากสถานการณ์ในตอนนี้ อย่างมากหวังต้งก็ทนได้อีกแค่สองสัปดาห์แล้ว!
ขืนยังหาไม่เจอ…
ก็อาจจะไม่รอดแล้ว!
เธออยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมา
สิ่งที่ทำลายคนคนหนึ่งได้อาจจะไม่ใช่พลังที่มหาศาลอะไร
เพียงแค่ชีวิตที่จนหนทางก็เพียงพอแล้ว
ในสายตาของทั้งสองเต็มไปด้วยความละอายใจ
ต่างรู้สึกว่าตนทำผิดต่ออีกฝ่าย
ทั้งสองรักกันมาก แต่กลับคุยกันน้อยมาก มีเพียงมือที่จับกันแน่นเท่านั้นที่บ่งบอกควา
