าช่วยหวังต้งได้ เขาเองก็ดีใจมาก
ถึงอย่างไรเขาก็เห็นผู้ชายคนนี้ตั้งแต่สิ้นหวังจนมีหวังขึ้นมาอีกครั้งกับตา ในฐานะหมอ ไม่อยากทิ้งโอกาสสุดท้ายนี้จริงๆ
แต่พูดตามตรง ไม่มีทางที่เขาจะไม่กังวล!
เขาสัมผัสได้ว่า ความจริงอาจารย์เฉินเองก็ไม่กล้ารับประกัน
หลังจากวางสาย ในห้องผ่าตัดก็เงียบกริบ
ทุกคนต่างจ้องเฉินชางเหมือนจะพูดอะไร
หลี่เป่าซานอดพูดไม่ได้ “เฉินชาง…”
เฉินชางหันมองหลี่เป่าซาน “ครับหัวหน้า”
หลี่เป่าซานเห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของเฉินชาง จึงส่ายหน้า ไม่ได้พูดอะไรมาก “สู้ๆ!”
ใช่แล้ว!
ช่วงเวลาแบบนี้ นอกจากคำว่าสู้ๆ ยังจะพูดอะไรได้อีก
แต่หลี่เป่าซานพูดต่อว่า “คุณรู้จักหัวหน้าโจวหงกวงใช่ไหมครับ อยู่เมืองหลวงเหมือนกัน ลองโทรหาเขา เผื่อจะช่วยได้”
เฉินชางได้ยินแบบนี้ก็ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที พลันเผยรอยยิ้ม “ขอบคุณครับหัวหน้า ผมรู้แล้ว”
หลังจากเฉินชางนำสวีจื่อหมิงทำการผ่าตัดขดลวดงวงช้างเสร็จก็มองทุกคนพร้อมพูดว่า “ทำต่อได้ไหมครับ”
ทุกคนต่างพยักหน้า “ไม่ต้องเป็นห่วง!”
“รีบไปเถอะ”
เมิ่งซีเองก็พูดว่า “แม่เฉิน คุณขี้บ่นขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ!”
ทุกคนต่างหัวเราะฮ่าๆ
เฉินชางลุกขึ้นเดินออกไป
หลังจากเฉินชางออกจากห้องทำง
