กัน!”
เฉินชางอึ้งไป “ทะเลาะกันก็ไปตามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสิ เรียกผมไป…ผมก็ช่วยอะไรไม่ได้!”
อาหลิ่วตัวอ้วนๆ หน้ากลมๆ ปกติไม่แต่งหน้าก็ใบหน้าแดงก่ำ
อาหลิ่วได้ยินคำพูดของเฉินชางพลันเผยสีหน้าลำบากใจ “ศาสตราจารย์เฉิน…เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไม่กล้าทำอะไรเลย เป็นคุณป้าสองคน อายุหกสิบกว่าแล้ว อีกอย่าง…”
คนไข้ทั้งสองได้ยินว่าเป็นคุณป้าอายุหกสิบกว่า ก็สบตากันทันที สีหน้าเปลี่ยนไป!
เรื่องแบบนี้พวกเขาเจอมาเยอะแล้ว
พวกเธอต้องเริ่มทะเลาะกันอีกแล้วแน่ๆ!
ตอนนี้เอง อาหลิ่วพูดต่อว่า “ศาสตราจารย์เฉิน…เราเกลี้ยกล่อมไปก็ไม่มีประโยชน์ เรื่องที่พวกเธอคุยกันเชี่ยวชาญกว่าเราเสียอีก เราจัดการไม่ได้ แม้แต่หมอจางก็ยังรับมือไม่ไหว”
ตอนที่พูด เฉินชางก็ลุกขึ้นเดินออกไป
ชายชราทั้งสองยิ่งตามมาติดๆ วิ่งออกจากห้องพร้อมใบหน้าแดงก่ำ
อายุปูนนี้แล้ว ไม่อายเหรอ
ทะเลาะในโรงพยาบาลเลย!
พอทั้งสองออกไปดู ก็ตามคาด ไม่ใช่ภรรยาพวกเขาแล้วจะเป็นใคร
ทันใดนั้น ทั้งสองรีบเดินเข้าไป
“พอแล้ว หยุดทะเลาะกันได้แล้ว มาโรงพยาบาลก็ยังจะทะเลาะกันอีก!”
“จะทะเลาะอะไรกัน! จะทะเลาะกันก็ไปทะเลาะกันที่บ้าน! ทะเลาะกันได้ทุกที่เลยนะพวกคุณเนี่ย!”
คุณป
