ฉู่ไท่รู้สึกโชคดีขึ้นมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง สวีฉู่ไท่เอ่ยกับเฉินชางว่า “ศาสตราจารย์เฉิน ผลออกมาแล้ว ค่าไตรคลอโรอีเทนอยู่ที่ 8200ng/ml ค่าไดคลอโรโพรพานอลอยู่ที่ 7671ng/ml! ทางนั้นบอกว่าความเข้มข้นของสารพาสองชนิดนี้เกิดค่าจำกัดร้ายแรง!
นี่หมายความว่ายังไงล่ะ”
พอเอ่ยประโยคนี้ออกมา สีหน้าทุกคนแปรเปลี่ยนทันที!
เดาถูกงั้นเหรอ!
ไม่สิ…
นี่ไม่ใช่การคาดเดา
นี่คือการสันนิษฐานได้ตรงจุด!
เฉินชางเพียงสอบถามถึงตัวชี้วัดทั้งสองกับสวีฉู่ไท่เท่านั้น ผลคือตัวชี้วัดสองอย่างนี้มีปัญหาจริงๆ แถมยังเป็นสารพิษในปริมาณถึงแก่ชีวิตด้วย
นี่แปลว่าอะไรน่ะหรือ
นี่แปลว่าเฉินชางมีข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับคดีเหล่านี้แล้ว
แบบนี้จะเก่งเกินไปแล้วมั้ง
ทุกคนพากันหันไปมองหมอเฉินที่หนุ่มแน่นและชอบคุยเล่นกับคนอื่นๆ
เวลานี้ เฉินชางก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยเช่นกัน
เป็นไปตามนี้จริงๆ สินะ
ในเวลานี้ หมอนิติเวชชราก็ค่อนข้างอึดอัดเช่นกัน
เขามองเฉินชางแวบหนึ่ง ความดูแคลนในช่วงแรกเริ่มสลายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยความเลื่อมใสอย่างหนึ่ง!
จากนั้น เขาก็อดถามไม่ได้ “ศาสตราจารย์เฉิน ข้อสันนิษฐานของคุณคืออะไร”
เฉินชางนั่งอยู่ตรงนั้น เอ่ยว่า “ถึงจะดูเหมือนผู้ป่วยทั้ง
