ธารณสุขและเฉาอวี๋มาพบเฉินชางอีกครั้ง
แต่ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องสร้างชื่อเสียงให้ประเทศอะไร
หลังจากคุยกันไปเรื่อยเปื่อย ก็กำชับเรื่องความปลอดภัย
ทำให้เฉินชางเองก็สบายใจขึ้นมา
วันรุ่งขึ้น เฉินชางนำแม่พิมพ์เพียงตัวเดียวติดตามเจ้าหน้าที่บนเที่ยวบินที่มุ่งหน้าไปสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินชางเข้าถึงชั้นธุรกิจผ่านช่องทางพิเศษของสนามบิน
เลขาอวี๋อีได้จัดแผนการเดินทางทั้งหมดไว้แล้ว รวมถึงโรงแรมและการใช้ชีวิตที่นั่น…
ทว่าอวี๋อีเป็นถึงบุคลากรภายในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข แค่มาเป็นเลขาชั่วคราวเท่านั้น
เมื่อเทียบกับคนอื่นๆ ที่ท่าทางดูนิ่งสงบ ถึงอย่างไรอวี๋อีก็เป็นวัยรุ่นคนหนึ่ง จึงคุยเล่นกับเฉินชาง
เที่ยวบินแปดเก้าชั่วโมงก็ถือว่าน่าเบื่อ
หลังจากลงจากเครื่อง เฉินชางจึงรู้ว่าพวกเจิ้งกั๋วถานได้เช่าเครื่องบินลำหนึ่ง…
ทำให้เฉินชางรู้สึกถึงอำนาจของเงินอีกครั้ง
งานมหกรรมการแพทย์ครั้งนี้ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก งานมหกรรมการจัดขึ้นที่โรงแรมพระราชวังอาบูดาบี
หลังจากเฉินชางและเจ้าหน้าที่รายงานตัว ก็อึ้งงันไป
พวกเขาจะพักที่นี่เหรอ
เฉินชางค้นพบว่า พวกเขาคิดมากไป…
ไม่มีทางที่พวกเขาจะได้พักที่นี่!
ในฐานะโรงแ
