เมื่อได้ยินว่าจะมีการแจ้งตำรวจ เจ้าอ้วนจูก็ตื่นตระหนก เขาหันไปมองเหล่าหยางเพื่อขอความช่วยเหลือ
ทั้งเหล่าหยางและเจ้าอ้วนจูทำงานที่ไม่ค่อยสุจริตนัก พวกเขาไม่ชอบมีเรื่องกับตำรวจ
เหล่าหยางส่งสายตาให้เจ้าอ้วนจู เขาถอนหายใจและสารภาพความจริง
ทั้งสองคนคิดว่า จ่ายเงินให้จบเรื่องน่าจะดีที่สุด
ใครจะไปคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
เมื่อเหล่าหม่าได้ยินเรื่องราวของเจ้าอ้วนจู เขาก็ขมวดคิ้ว เขาเป็นทหารเก่าจึงไม่ชอบพวกอันธพาล
อย่างไรก็ตาม เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว จำเป็นต้องมีคนกลางคอยไกล่เกลี่ย
ทางเลือกคือ ให้ญาติจัดการกันเอง หรือไม่ก็แจ้งตำรวจหรือกรรมาธิการการแพทย์
ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ของผู้ป่วยอีกที
เฉินชางและเหล่าหม่าเข้าไปในห้องฉุกเฉิน
พวกเขาเห็นผู้ป่วยนอนขดตัวบนเตียงด้วยความเจ็บปวด แต่ยังมีสติดี เฉินชางจึงถามคำถามหลายข้อ
ผู้ป่วยยังมีสติ!
อาการปวดท้องอย่างรุนแรง หมายถึงโรคอะไรได้บ้าง
เฉินชางคิดอยู่นานแล้วพูดกับโจวเจิ้งว่า “ปล่อยตัวสบายๆ นะครับ หมอขอตรวจดูท้องของคุณหน่อยนะ”
โจวเจิ้งพยายามอดทน แม้จะยังรู้สึกปวดท้องอย่างรุนแรง
เฉินชางเริ่มตรวจท้องผู้ป่วย
เหล่าหม่าเงียบกริบ ไม่กล้ารบกวนเฉินชาง
เฉินชางใช้มือวนรอบสะด
