อาหรับเอมิเรตส์ ฉินเยว่ก็กว้านซื้อครีมกันแดดมาเป็นจำนวนมาก
ถึงอย่างไรดูไบก็มีสภาพภูมิอากาศแบบทะเลทรายที่ร้อนระอุ อุณหภูมิในช่วงฤดูร้อนจะสูงถึงสี่ห้าสิบองศา ในภาพแวดล้อมแบบนี้ ฉินเยว่กังวลใจมากว่าหลังจากกลับมาแล้วเฉินชางจะดำเป็นตอตะ ะโกไป
เดี๋ยวก็ต้องเข้าพิธีแต่งงานแล้ว ถ้าเฉินชางตัวดำปี๋ ฉินเยว่ต้องกลายเป็นบ้าแน่นอน
งานดำเนินไปตามปกติ
ช่วงหลายวันมานี้นอกจากผ่าตัดแล้ว เฉินชางก็เริ่มร่อนการ์ดเชิญด้วย
ถึงอย่างไรก็ล้วนเป็นเพื่อนร่วมงานในองค์กร ส่งการ์เชิญให้ดูค่อนข้างเป็นทางการกว่าแน่นอน
หลังจากทราบข่าวว่าเฉินชางกำลังจะแต่งงาน ทุกคนในโรงพยาบาลก็พากันตั้งตารอ
หากได้รับการ์ดเชิญจากเฉินชาง สำหรับทุกคนแล้วนับว่าเป็นเรื่องมีหน้ามีตาอย่างหนึ่ง
ถึงอย่างไร…การได้ไปร่วมงานแต่งของเฉินชางก็เป็นเรื่องที่มีเกียรติมาก
ฝ่ายเหล่าหม่าก็อดไม่ไหวเดินเข้าไปหาเฉินชาง เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “อาชาง นายไม่คิดบ้างเหรอว่าพวกเรามีวาสนาต่อกันเป็นพิเศษ”
เฉินชางขมวดคิ้ว “คุณต้องการอะไรครับ”
เหล่าหม่ากระแอมเล็กน้อย “นายไม่คิดว่าฉันมีพรสวรรค์ในการเป็นพิธีกรหรอกเหรอ”
พอเฉินชางได้ยินก็ตกใจจนขนลุกขนชันไปทั้งตัว
ให้เหล่าหม่าดำเนินงานพิธี เฉินชางคิดว
