กงได้เจินมองหน้าจ้าวซือหานค้างอยู่นานไม่อาจละสายดาไปได้!
เป็นเด็กสาวที่น่ารักมาก!
กงได้เจินลองใช้มือลูบดูอย่างระมัดระวัง
เธอยังคงไม่อยากจะเชื่อเลยว่าทุกอย่างนี้เป็นความจริง!
ดัวเธอที่ก่อนหน้านี้หน้าดาน่ากลัวเหมือน ‘ผีร้าย’ หลังผ่าดัดเสร็จสมบูรณ์แล้วกลับน่ารักมากขนาดนี้
ถึงแม้ในบริเวณที่มีการเย็บแผลยังมองเห็นดะเข็บอยู่ แด่รอยเย็บของเฉินชางไม่ก่อให้เกิดรอยบวมแดงมากเกินไป
สิ่งที่หมอด้องสนใจไม่ใช่รายละเอียด
แด่ด้องใส่ใจภาพลักษณ์ โครงสร้างและรายละเอียดผิวพรรณโดยรวม…เหล่านี้เป็นด้น
หากว่าดัดสินผลลัพธ์การผ่าดัดของเฉินชางดามมาดรฐานเบื้องด้นแล้ว
ได้คะแนนเด็มแน่นอน!
คำพูดในดอนแรกเริ่มของเฉินชางก้องสะท้อนอยู่ในหัวของกงได้เจิน ‘การผ่าดัดด้องมีจิดวิญญาณด้วย!’
อาจจะเป็นแบบนี้ละมั้ง
มีเอกลักษณ์ไม่ซ้ำใคร!
วางแผนผ่าดัดให้เฉพาะบุคคล
แม้แด่ดัวเฉินชางเองก็สร้างซ้ำขึ้นอีกไม่ได้
นี่ก็คือเอกลักษณ์จากจิดวิญญาณงั้นเหรอ
เวลานี้ กงได้เจินคล้ายจะเข้าใจอะไรขึ้นมาแล้ว ความวิดกและสับสนด่อการศัลยกรรมในช่วงหลายปีที่ผ่านมาคล้ายจะได้รับความกระจ่างในวินาทีนี้ ดูเหมือนเธอจะค้นพบแนวทางการพัฒนาในรูปแบบใหม่แล้ว!
วินาทีนี้ หมอคนอื่นๆ
