วรุ่นฟางได้ยินก็ตาเป็นประกาย
“เป็นแผนที่ดี!”
หลังเฉาอวี๋ลังเลหนึ่งรอบก็โทรศัพท์บอกคนขับรถ “เตรียมขับรถ ไปวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยน”
ขณะเดียวกัน ภายในห้องทำงานนอกห้องผ่าตัดของวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยน
ครึกครื้นมาก
มีคนมาไม่น้อย
เมื่อเห็นกันและกันทุกคนก็ยิ้มพยักหน้า
หลี่ข่ายเห็นหัวหน้าสองท่าน ยังมีหัวหน้านักวิทยาศาสตร์ท่านหนึ่ง ก็อดยิ้มพูดไม่ได้ “ศาสตราจารย์เฉินยังต้องใช้เวลาผ่าตัดอีกสักพัก ทุกคนไปดูการผ่าตัดก่อนเถอะ”
ทุกคนพากันพยักหน้า
ทันใดนั้นเอง นางพยาบาลก็วิ่งเข้ามาในห้องผ่าตัด พูดกับกงไต้เจินว่า “หัวหน้าคะ ศาสตราจารย์เฉิน ผู้อำนวยการหลี่บอกว่าหัวหน้าเสี้ยวรุ่นฟางกับรัฐมนตรีเฉารอการผ่าตัดอยู่ที่ข้างนอกครับ”
กงไต้เจินงุนงงเล็กน้อย
เฉินชางอืมเงียบๆ “ผ่าตัดต่อ”
เฉินชางมีสีหน้าใจเย็น เหมือนไม่ว่าใครอยู่ข้างนอกก็ช่าง เหมือนกำลังพูดว่า ‘รอไปเถอะ!’
นี่ทำให้ทุกคนอดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้
ศาสตราจารย์เฉินเท่จริงๆ!
