ก็พบว่าเฉินชางปิดเครื่องไปแล้ว
เสี้ยวรุ่นฟางตะลึงไปทันที
เสี้ยวรุ่นฟางกระแทกหูฟังโทรศัพท์ลงบนตัวเครื่องที่วางอยู่บนโต๊ะ พูดอย่างเดือดดาล “เฉินชางทำเกินไป…”
ครู่ใหญ่เสี้ยวรุ่นฟางก็ยังพูดอะไรไม่ออก
ตอนนี้เฉาอวี๋กลับปล่อยวางได้แล้ว
ตอนนี้เขารู้สึกว่าก่อนหน้านี้ตนพูดผิดไป
มีความสามารถก็จะทำตามอำเภอใจได้หรือ
คำตอบคือใช่!
คนที่มีความสามารถระดับเฉินชาง ทำตามอำเภอใจได้จริงๆ!
ในขณะเดียวกัน คนที่มีความสามารถขนาดนี้ ทำไมต้องทน
พูดตรงๆ ก็คือ อัจฉริยะแบบนี้ คุณไม่ปกป้องไม่เป็นไร ยังคิดจะกดขี่งั้นหรือ
เขาไปอยู่ที่ไหนก็ไม่อดตาย
ถึงขั้นไปประเทศอย่างยุโรปและสหรัฐอเมริกา เขาก็อาจมีแนวโน้มการพัฒนาที่ดีกว่าตอนนี้ด้วยซ้ำ…
เขามีความสามารถขนาดนั้น ทำไมต้องอดทนอยู่ที่นี่
พูดง่ายๆ ก็คือ คนที่มีความสามารถ ย่อมมีสิทธิ์ปฏิเสธ!
ส่วนเสี้ยวรุ่นฟางขึ้งโกรธเล็กน้อย มองเลขาพร้อมพูดว่า “เฉินชางทำเกินไปใช่ไหม”
เลขาถอนหายใจ ปลอบใจอย่างใจเย็น “หัวหน้าเสี้ยว ฉันขอพูดอย่างเป็นกลางนะคะ คุณอย่าหาว่าฉันพูดจาไม่น่าฟัง ศาสตราจารย์เฉินเคยขอความช่วยเหลืออะไรจากคุณไหมคะ”
เสี้ยวรุ่นฟางชะงักไปทันที หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน ก็พูดว่า “ไม่เคย”
เลขาพยักหน้าแ
